ผู้บริโภค

สารปรอทในครีม: สังเกตอย่างไร และทำไมถึงห้ามใช้

อ่าน 9 นาที · อัปเดต 10 พ.ย. 2569

สารปรอทในครีม คืออะไร และทำไมยังต้องระวัง

สารปรอทในครีม หมายถึงปรอทหรือสารประกอบของปรอท (Mercury and its compounds) ที่ถูกลักลอบผสมลงในครีมทาหน้า ครีมทาฝ้า หรือครีมที่โฆษณาว่าทำให้ผิวขาว เอกสารให้ความรู้ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ยกตัวอย่างแอมโมเนียปรอท (Ammoniated Mercury) ว่าเป็นหนึ่งในสารห้ามใช้ที่ถูกลักลอบใส่ในเครื่องสำอางทาสิว ทาฝ้า และทำให้หน้าขาว ร่วมกับไฮโดรควิโนน (Hydroquinone) และกรดวิตามินเอ (Retinoic acid)

เรื่องนี้ อย. เตือนผู้บริโภคมาหลายปี แต่คนยังค้นหาข้อมูลอยู่ต่อเนื่อง เพราะครีมที่ขายผ่านช่องทางออนไลน์ ตลาดนัด หรือแบ่งขายใส่กระปุกเปล่ายังมีให้เห็น และผู้ซื้อส่วนใหญ่ดูไม่ออกว่าครีมไหนมีปัญหา ครีมที่มีปรอทไม่ได้มีสีหรือกลิ่นที่บอกได้ชัดเจน

บทความนี้อธิบาย 4 เรื่อง คือ กฎหมายไทยกำหนดเรื่องปรอทในเครื่องสำอางไว้อย่างไร ทำไมปรอทจึงอยู่ในบัญชีห้ามใช้ สังเกตสัญญาณเสี่ยงจากฉลากและช่องทางขายได้อย่างไร และถ้าสงสัยควรทำอะไรต่อ ทุกข้อในบทความอ้างอิงประกาศกระทรวงสาธารณสุขและเอกสารของ อย. ที่เก็บไว้ในคลังประกาศของเว็บไซต์นี้

ปรอทในเครื่องสำอาง: กฎหมายไทยกำหนดไว้อย่างไร

พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 เป็นกฎหมายหลักที่ใช้กำกับเครื่องสำอางในประเทศไทย ภายใต้กฎหมายนี้ กระทรวงสาธารณสุขออกประกาศเรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง ฉบับที่ใช้เป็นบัญชีหลักในปัจจุบันคือฉบับ พ.ศ. 2566 ซึ่งยกเลิกประกาศเดิม 7 ฉบับแล้วรวมเป็นบัญชีเดียว และมีฉบับแก้ไขเพิ่มเติมตามมาอีกหลายฉบับ

ในบัญชีแนบท้ายประกาศ ลำดับที่ 221 คือ ปรอทและสารประกอบของปรอท (Mercury and its compounds) เป็นวัตถุห้ามใช้ในเครื่องสำอางทุกประเภท โดยมีข้อยกเว้นเพียงข้อเดียว คือ การปนเปื้อนในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปได้ไม่เกิน 1 ส่วนในล้านส่วนโดยน้ำหนัก (1 ppm หรือ 1 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม)

ข้อยกเว้นนี้เป็นเรื่องของสิ่งปนเปื้อนปริมาณน้อยมากที่อาจติดมากับวัตถุดิบ ไม่ได้แปลว่าผู้ผลิตจะใส่ปรอทลงในสูตรได้เล็กน้อย การผสมปรอทหรือสารประกอบปรอทเป็นส่วนผสมของครีม ไม่ว่าจะใส่มากหรือน้อย ถือเป็นการใช้วัตถุที่ห้ามใช้

ข้อยกเว้นเดิมถูกตัดออกแล้ว

ปรอทอยู่ในบัญชีห้ามใช้ลำดับที่ 221 มาตั้งแต่ประกาศฉบับ พ.ศ. 2559 แต่เดิมสารประกอบปรอทบางชนิดยังเคยใช้เป็นวัตถุกันเสีย (preservative) ได้ในผลิตภัณฑ์ที่ใช้บริเวณรอบดวงตา ประกาศชื่อวัตถุที่ห้ามใช้ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2565 แก้ลำดับที่ 221 ให้เหลือเพียงข้อยกเว้นเรื่องการปนเปื้อนไม่เกิน 1 ppm ส่วนคำชี้แจงของ อย. ในปีเดียวกันระบุว่าบัญชีวัตถุกันเสียได้ถอด Thiomersal และ Phenylmercuric salts ออก และผลิตภัณฑ์เดิมต้องปรับให้ถูกต้องภายในวันที่ 27 สิงหาคม 2565

ฉบับแก้ไขปี 2568 เพิ่มสารประกอบปรอทอีกชนิด

ประกาศชื่อวัตถุที่ห้ามใช้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2568 เพิ่มรายการใหม่ลำดับที่ 1613 ถึง 1668 หนึ่งในนั้นคือ Methylmercuric chloride ลำดับที่ 1624 ซึ่งเป็นสารประกอบปรอทอีกชนิดหนึ่ง แสดงว่าบัญชีห้ามใช้ยังถูกปรับให้ครอบคลุมสารกลุ่มนี้อย่างต่อเนื่อง

นอกจากเรื่องส่วนผสม กฎหมายยังกำหนดให้ผู้ผลิตหรือผู้นำเข้าเครื่องสำอางเพื่อขายต้องจดแจ้งและได้รับใบรับจดแจ้งก่อน เลขที่ใบรับจดแจ้งบนฉลากจึงเป็นจุดแรกที่ผู้บริโภคใช้ตรวจสอบได้ แต่เลขนี้ไม่ได้รับประกันว่าสินค้าทุกชิ้นในตลาดผลิตตรงตามที่จดแจ้งไว้

สารปรอทในเครื่องสำอาง ส่งผลต่อร่างกายอย่างไร

ปรอทเป็นโลหะหนักที่สะสมในร่างกายได้ เอกสารของ อย. จึงใช้คำว่า “พิษสะสม” เมื่ออธิบายอันตรายของปรอทในเครื่องสำอาง ข้อมูลในหัวข้อนี้สรุปจากเอกสารให้ความรู้ของ อย. เท่านั้น

• แผ่นพับของ อย. เรื่องผลิตภัณฑ์ทาสิว ทาฝ้า อ้างสรรพคุณทำให้หน้าขาว ที่ผิดกฎหมายและอันตราย ระบุว่าแอมโมเนียปรอททำให้เกิดอาการแพ้ ผิวบาง พิษสะสมของปรอท และไตอักเสบ
• บทความ “อันตรายในเครื่องสำอาง” ของกองควบคุมเครื่องสำอาง อย. ระบุว่าสารห้ามใช้ที่ลักลอบใส่ในเครื่องสำอางกลุ่มนี้ ได้แก่ ปรอทแอมโมเนีย ไฮโดรควิโนน และกรดวิตามินเอ ทำให้แพ้ ผิวดำ เป็นฝ้าถาวร หรือผิวลอกอักเสบ

จุดที่ควรเข้าใจคือ ความเสี่ยงจากปรอทเป็นเรื่องของการใช้ซ้ำต่อเนื่อง ผู้ใช้อาจไม่ทันสังเกตความผิดปกติในช่วงแรก และครีมกลุ่มนี้มักใช้ทาบริเวณใบหน้าทุกวัน ปรอทจึงถูกจัดไว้ในบัญชีวัตถุห้ามใช้ ไม่ได้อยู่ในบัญชีวัตถุที่อาจใช้ได้ซึ่งกำหนดปริมาณสูงสุดไว้

บทความนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ ถ้าใช้ครีมแล้วมีอาการผิดปกติ ควรหยุดใช้ และปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร พร้อมนำผลิตภัณฑ์หรือรูปฉลากไปด้วย เพื่อให้ผู้ดูแลรู้ว่าใช้อะไรมา

ครีมที่มีสารปรอท มีสัญญาณอะไรให้สังเกต

ไม่มีสัญญาณใดที่บอกได้แน่นอนจากการดูด้วยตาว่าครีมมีปรอทหรือไม่ แต่เอกสารของ อย. ชี้จุดเสี่ยงไว้หลายข้อ ถ้าเจอหลายข้อพร้อมกัน ควรหลีกเลี่ยงไว้ก่อน

• ฉลากไม่ครบ หรือไม่มีภาษาไทย แผ่นพับของ อย. ระบุว่าฉลากภาษาไทยต้องมีอย่างน้อย ชื่อเครื่องสำอาง ประเภท ปริมาณสุทธิ วิธีใช้ ส่วนประกอบสำคัญ แหล่งผลิตหรือแหล่งนำเข้า และวันเดือนปีที่ผลิต และแนะนำว่าถ้าไม่มีแหล่งผลิตหรือวันเดือนปีที่ผลิต ไม่ควรซื้อ ไม่ควรขาย และไม่ควรใช้
• ไม่มีชื่อและที่ตั้งผู้ผลิต เอกสารชี้แจงของ อย. เรื่องการประกาศผลวิเคราะห์เครื่องสำอางผสมสารห้ามใช้ ระบุว่าครีมทาสิว ทาฝ้าที่ไม่แสดงชื่อและที่ตั้งผู้ผลิต ส่วนใหญ่ตรวจพบสารห้ามใช้
• ไม่มีเลขที่ใบรับจดแจ้ง หรือค้นไม่พบ เครื่องสำอางที่ขายถูกกฎหมายต้องจดแจ้งก่อน ถ้าไม่มีเลข หรือค้นแล้วเป็นสินค้าคนละตัว ถือเป็นสัญญาณสำคัญ
• แบ่งใส่กระปุกโดยไม่มีฉลาก ครีมที่ตักแบ่งขายหรือผสมเองโดยไม่มีฉลาก ไม่มีข้อมูลให้ตรวจสอบได้ตั้งแต่ต้น และไม่มีผู้รับผิดชอบที่ติดตามได้
• ข้อความโฆษณาเกินเครื่องสำอาง เช่น อ้างว่าทำให้ฝ้าหายขาด หรือทำให้หน้าขาวอย่างรวดเร็ว เอกสารของ อย. จัดผลิตภัณฑ์ทาสิว ทาฝ้า ที่อ้างสรรพคุณทำให้หน้าขาว เป็นกลุ่มที่ตรวจพบสารห้ามใช้บ่อย อ่านวิธีดูข้อความโฆษณาได้ที่ โฆษณาเกินจริง ดูอย่างไร
• อยู่ในรายชื่อที่ อย. ประกาศผล อย. มีขั้นตอนประกาศชื่อเครื่องสำอางที่ตรวจพบสารห้ามใช้ให้ประชาชนทราบ ถ้าสินค้าที่ถืออยู่ตรงกับรายชื่อ ควรหยุดใช้ทันที

สัญญาณเหล่านี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าครีมมีปรอท และครีมที่ฉลากครบก็ไม่ได้แปลว่าปลอดภัยเสมอไป แผ่นพับรายชื่อผลิตภัณฑ์ของ อย. ระบุเองว่ารายชื่อเป็นเพียงตัวอย่าง ผลิตภัณฑ์ที่ไม่อยู่ในรายชื่อไม่ได้แปลว่าปราศจากสารห้ามใช้ และแนะนำให้ซื้อจากผู้ขายที่เชื่อถือได้ มีฉลากภาษาไทย และระบุชื่อที่ตั้งผู้ผลิตหรือผู้นำเข้าครบ

วิธีตรวจสารปรอทในครีม: สิ่งที่ทำเองได้ และสิ่งที่ต้องใช้ห้องปฏิบัติการ

คำถามที่พบบ่อยที่สุดคือ จะรู้ได้อย่างไรว่าครีมที่ใช้อยู่มีปรอทหรือไม่ คำตอบแบ่งเป็น 2 ระดับ คือ การตรวจเอกสารและฉลากที่ผู้บริโภคทำเองได้ และการวิเคราะห์หาปริมาณปรอทที่ต้องใช้ห้องปฏิบัติการ

สิ่งที่ผู้บริโภคตรวจเองได้

1. เช็คเลขที่ใบรับจดแจ้ง ค้นในฐานข้อมูลของ อย. แล้วเทียบชื่อสินค้า ชื่อผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า และสถานะให้ตรงกับฉลาก ขั้นตอนละเอียดอยู่ในบทความ เช็คเลขจดแจ้งครีมและเครื่องสำอาง
2. อ่านรายชื่อส่วนผสม ถ้าพบคำว่า Mercury, Ammoniated Mercury หรือชื่อสารประกอบปรอทอื่น ไม่ควรใช้ ชื่อสารที่ไม่แน่ใจ ค้นได้ที่ เครื่องมือค้นสาร ซึ่งแสดงสถานะห้ามใช้ พร้อมฉบับประกาศที่มา
3. ตรวจฉลากภาษาไทย ดูว่ามีข้อมูลบังคับครบหรือไม่ โดยเฉพาะชื่อและที่ตั้งผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า และวันเดือนปีที่ผลิต
4. ดูช่องทางขาย ร้านมีหลักแหล่ง ติดต่อได้ และให้ข้อมูลสินค้าได้ตรงกับฉลากหรือไม่

ข้อจำกัดสำคัญคือ ผู้ที่จงใจใส่ปรอทมักไม่เขียนไว้บนฉลาก การอ่านส่วนผสมจึงคัดกรองได้เพียงบางส่วน และใช้ยืนยันว่าครีม “ไม่มีปรอท” ไม่ได้

ทำไมวิธีทดสอบเองที่บ้านจึงเชื่อถือไม่ได้

ในโลกออนไลน์มีวิธีที่อ้างว่าตรวจปรอทในครีมได้เองหลายแบบ แต่การตรวจที่เชื่อถือได้ต้องควบคุมวิธีเก็บตัวอย่าง วิธีวิเคราะห์ และมาตรฐานเปรียบเทียบ แม้แต่ขั้นตอนของ อย. เอง เอกสารชี้แจงของ อย. อธิบายว่าเจ้าหน้าที่เก็บตัวอย่างจากแหล่งจำหน่ายไปทดสอบเบื้องต้นด้วยชุดทดสอบ ซึ่งผลนั้นใช้ดำเนินคดีไม่ได้ ต้องส่งกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ตรวจยืนยัน แล้วตามไปเก็บตัวอย่างที่แหล่งผลิตส่งตรวจซ้ำ

ดังนั้นผลจากการทดลองเองที่บ้าน ไม่ว่าจะออกมาแบบใด ไม่ควรใช้สรุปว่าครีมปลอดภัยหรือไม่ปลอดภัย ถ้าสงสัย ทางที่ถูกคือหยุดใช้และแจ้งหน่วยงาน เพื่อให้เก็บตัวอย่างไปตรวจตามขั้นตอน

เมื่อต้องการผลวิเคราะห์จริง

การวัดปริมาณปรอทเพื่อเทียบกับเกณฑ์ไม่เกิน 1 ppm ต้องใช้ห้องปฏิบัติการวิเคราะห์โลหะหนัก เจ้าของแบรนด์ ผู้นำเข้า หรือร้านค้าที่ต้องการตรวจสินค้าของตัวเองก่อนวางขาย ดูรายละเอียดได้ที่ บริการงานทดสอบและห้องแล็บ

ครีมผสมสารปรอท: เจอแล้วควรทำอย่างไร

ถ้าสงสัยว่าครีมที่ใช้อยู่เป็นครีมผสมสารปรอท ไม่ว่าจะเพราะฉลากไม่ครบ ค้นเลขจดแจ้งไม่พบ หรือชื่อตรงกับรายชื่อที่ อย. ประกาศ แนะนำให้ทำตามลำดับนี้

1. หยุดใช้ทันที และไม่แบ่งต่อให้คนอื่นใช้หรือขายต่อ
2. เก็บผลิตภัณฑ์ไว้ในภาชนะเดิม ปิดฝาให้สนิท แยกเก็บให้พ้นมือเด็ก
3. ถ่ายรูปฉลากทุกด้าน ให้เห็นชื่อสินค้า เลขจดแจ้ง (ถ้ามี) และข้อความโฆษณา
4. เก็บหลักฐานการซื้อ เช่น ใบเสร็จ ชื่อร้าน ลิงก์ร้านค้าออนไลน์ และวันที่ซื้อ
5. แจ้งเบาะแส แผ่นพับของ อย. แนะนำให้แจ้งที่สายด่วนผู้บริโภค 1556 กด 0
6. ถ้ามีอาการผิดปกติ ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร และนำผลิตภัณฑ์หรือรูปฉลากไปด้วย

การแจ้งไม่ได้ช่วยเฉพาะตัวผู้แจ้ง แต่ช่วยให้หน่วยงานติดตามไปถึงแหล่งผลิตได้ แผ่นพับของ อย. ระบุว่าผู้ขายเครื่องสำอางผิดกฎหมายอาจถูกยึดหรืออายัดสินค้า ถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย และถูกประกาศชื่อร้าน

ถ้าซื้อจากร้านค้าออนไลน์ ควรบันทึกหน้าร้านไว้ก่อนแจ้ง เพราะร้านอาจลบสินค้าหรือเปลี่ยนชื่อร้านได้ภายหลัง หลักฐานที่ครบช่วยให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ตรงจุด

สำหรับร้านค้าและเจ้าของแบรนด์: ความรับผิดชอบไม่ได้อยู่ที่ผู้ผลิตอย่างเดียว

ประกาศชื่อวัตถุที่ห้ามใช้กำหนดหน้าที่ของผู้ผลิต ผู้นำเข้า และผู้รับจ้างผลิตเครื่องสำอาง แต่แผ่นพับของ อย. ระบุชัดว่าผู้ขายเครื่องสำอางผิดกฎหมายก็อาจถูกยึดหรืออายัดสินค้าและถูกดำเนินคดี ร้านค้าที่รับครีมมาขายต่อจึงไม่ควรคิดว่าเป็นเรื่องของผู้ผลิตฝ่ายเดียว

ร้านค้าและผู้ขายออนไลน์

• รับสินค้าเฉพาะที่มีฉลากภาษาไทยครบ และเลขจดแจ้งที่ค้นพบตรงกับสินค้า
• ขอข้อมูลผู้ผลิตหรือผู้นำเข้าที่ติดต่อได้จริง
• ไม่แบ่งบรรจุหรือเปลี่ยนภาชนะเอง เพราะสินค้าจะไม่ตรงกับที่จดแจ้ง
• ถ้า อย. ประกาศผลว่าสินค้าที่ขายอยู่พบสารห้ามใช้ ให้หยุดขายและเก็บสินค้าออกทันที

เจ้าของแบรนด์และผู้นำเข้า

แม้จะไม่ได้ใส่ปรอทในสูตร ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปก็ยังต้องมีปรอทปนเปื้อนไม่เกิน 1 ppm โลหะหนักอื่นในบัญชีเดียวกันก็มีเกณฑ์ปนเปื้อนของตัวเอง เช่น ตะกั่วไม่เกิน 20 ppm และสารหนูไม่เกิน 5 ppm การขอเอกสารคุณภาพจากผู้ขายวัตถุดิบ และส่งผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปตรวจโลหะหนัก เป็นวิธีมีหลักฐานไว้ตอบเจ้าหน้าที่หรือลูกค้า

อ่านภาพรวมการเปลี่ยนแปลงของบัญชีสารห้ามใช้สำหรับผู้ประกอบการได้ที่ สรุปประกาศสารห้ามใช้ในเครื่องสำอาง ฉบับที่ 5–6 และถ้าต้องการตรวจผลิตภัณฑ์ ดูที่ บริการงานทดสอบและห้องแล็บ

สรุป: ปรอทไม่ควรอยู่ในครีมใดเลย

ปรอทและสารประกอบของปรอทเป็นวัตถุห้ามใช้ในเครื่องสำอางทุกประเภท ยกเว้นเพียงการปนเปื้อนไม่เกิน 1 ppm ในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป จำหลัก 3 ข้อนี้

• ดูฉลากและเลขจดแจ้งก่อนซื้อ ฉลากภาษาไทยต้องมีผู้ผลิตหรือผู้นำเข้าและวันเดือนปีที่ผลิต และเลขจดแจ้งต้องค้นพบตรงกับสินค้า
• อย่าเชื่อวิธีทดสอบเองที่บ้าน การยืนยันว่ามีปรอทหรือไม่ต้องใช้ห้องปฏิบัติการ
• สงสัยให้หยุดใช้และแจ้ง เก็บผลิตภัณฑ์และหลักฐาน แล้วแจ้งสายด่วน 1556

ปรอทเป็นเพียงหนึ่งในสารห้ามใช้ที่ผู้บริโภคควรรู้ อ่านต่อเรื่องไฮโดรควิโนน สเตียรอยด์ และสารอื่นได้ที่ สารห้ามใช้ในเครื่องสำอางที่ผู้บริโภคควรรู้

แหล่งอ้างอิง

1. พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
2. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง พ.ศ. 2566 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2566 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
3. บัญชีแนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง พ.ศ. 2566 (ฉบับค้นหาได้) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
4. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสําอาง พ.ศ. 2559 ลงวันที่ 22 เมษายน 2559 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
5. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2565 ลงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2565 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
6. คำชี้แจง อย. ประกาศชุดที่ลงราชกิจจานุเบกษา 28 กุมภาพันธ์ 2565 (สารห้ามใช้ ฉบับที่ 7 และวัตถุกันเสีย ฉบับที่ 3) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
7. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2568 ลงวันที่ 22 มกราคม 2568 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
8. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2568 ลงวันที่ 28 พฤศจิกายน 2568 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
9. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2568 ลงวันที่ 18 พฤษภาคม 2569 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
10. แผ่นพับประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ทาสิว ทาฝ้า อ้างสรรพคุณ ทำให้หน้าขาว ที่ผิดกฎหมายและอันตราย (อย.) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
11. แผ่นพับรายชื่อผลิตภัณฑ์ทาสิว ทาฝ้า ทำให้หน้าขาว ที่ผิดกฎหมายและอันตราย (อย.) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
12. อันตรายในเครื่องสำอาง (เอกสารให้ความรู้ อย.) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
13. ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกาย (เอกสารให้ความรู้ อย.) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
14. อย. กับการประกาศผลวิเคราะห์เครื่องสำอางผสมสารห้ามใช้ (เอกสารชี้แจง อย.) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ

ข้อมูลในบทความนี้เพื่อความรู้ ไม่ใช่คำวินิจฉัยของ อย. และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎหมายอาจเปลี่ยนได้ — ตรวจประกาศฉบับล่าสุดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนยื่นหรือผลิตจริง

บทความที่เกี่ยวข้อง

ผู้บริโภคสารห้ามใช้ในเครื่องสำอางที่ผู้บริโภคควรรู้สารห้ามใช้ในเครื่องสำอางที่ผู้บริโภคควรรู้จัก ทั้งปรอท ไฮโดรควิโนน กรดวิตามินเอ และสเตียรอยด์ พร้อมวิธีเช็กฉลากและค้นชื่อสารด้วยตัวเองอ่าน 10 นาที · อัปเดต 27 ต.ค. 2569ผู้บริโภคเช็คเลขจดแจ้งครีมและเครื่องสำอาง: ดูตรงไหน รูปแบบเลขเป็นอย่างไร และต้องตรงกับอะไรบ้างเช็คเลขจดแจ้ง อย. ของครีมและเครื่องสำอางให้ถูกวิธี เลข 10 กับ 13 หลักต่างกันอย่างไร ทำไมไม่มีกรอบ อย. ค้นที่ไหน และฉลากต้องตรงกับข้อมูลจดแจ้งตรงไหนบ้างอ่าน 9 นาที · อัปเดต 26 ต.ค. 2569ผู้บริโภคโฆษณาเกินจริง ดูอย่างไร: อาหาร อาหารเสริม เครื่องสำอาง สมุนไพร และแจ้งร้องเรียนได้ที่ไหนโฆษณาเกินจริงของอาหาร อาหารเสริม เครื่องสำอาง และสมุนไพร ดูอย่างไร กฎหมายแต่ละฉบับห้ามข้อความแบบไหน สัญญาณที่ควรระวัง และแจ้งร้องเรียนได้ที่ไหนอ่าน 10 นาที · อัปเดต 26 ต.ค. 2569