เว็บไซต์อิสระ ไม่ใช่เว็บไซต์ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา · ช่วงทดลองใช้: พบข้อผิดพลาดหรืออยากให้เพิ่มอะไร บอกเราได้
FDA Thailand Guideทดลองใช้
ไทย
เข้าสู่ระบบ ปรึกษาทีม
ผู้บริโภค

วิธีอ่านฉลากโภชนาการให้เข้าใจใน 5 ขั้น

อ่าน 9 นาที · อัปเดต 27 ต.ค. 2569

ผู้หญิงยืนในซูเปอร์มาร์เก็ต พลิกดูด้านหลังซองขนมเพื่ออ่านกรอบข้อมูลโภชนาการ

การอ่านฉลากโภชนาการ คืออะไร และทำไมควรอ่านเป็น

การอ่านฉลากโภชนาการ คือการดูกรอบ “ข้อมูลโภชนาการ” บนบรรจุภัณฑ์อาหาร แล้วเข้าใจว่าอาหารหนึ่งครั้งที่กินให้พลังงานเท่าไร มีไขมัน น้ำตาล และโซเดียมเท่าไร และเทียบกับปริมาณอ้างอิงต่อวันได้กี่เปอร์เซ็นต์ เมื่ออ่านเป็นแล้ว ใช้เวลาไม่ถึงนาทีก็เปรียบเทียบสินค้าสองยี่ห้อบนชั้นวางได้

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ อธิบายเหตุผลของการมีฉลากนี้ไว้ว่า เพื่อให้ผู้บริโภคได้ข้อมูลชนิดและปริมาณสารอาหาร และเปรียบเทียบสารอาหารระหว่างอาหารประเภทเดียวกันได้ ประกาศฉบับนี้มีผลตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม 2567 และกำหนดรูปแบบกรอบข้อมูลโภชนาการชุดใหม่ที่เราจะเห็นบนสินค้ามากขึ้นเรื่อย ๆ

อาหารแบบไหนต้องมีฉลากโภชนาการ

ไม่ใช่อาหารทุกชนิดต้องมีกรอบนี้ ประกาศฉบับที่ 445 ข้อ 3 กำหนดให้ต้องแสดงเมื่ออาหารมีการกล่าวอ้างทางโภชนาการ เช่น โปรตีนสูง น้ำตาลน้อย มีการกล่าวอ้างทางสุขภาพ ใช้คุณค่าทางอาหารในการส่งเสริมการขาย หรือเป็นอาหารที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด เช่น อาหาร 13 กลุ่มที่ต้องแสดงฉลากจีดีเอ และต้องแสดงเป็นภาษาไทยเสมอ อาหารที่ไม่มีกรอบนี้จึงไม่ได้ผิดกฎหมายเสมอไป

ตารางโภชนาการบนฉลาก มีส่วนประกอบอะไรบ้าง

ตารางโภชนาการแบบมาตรฐานตามบัญชีหมายเลข 1 ท้ายประกาศฉบับที่ 445 แบ่งเป็น 4 ส่วนหลัก เรียงจากบนลงล่าง ดังนี้

  1. ส่วนที่ 1 หัวกรอบ คำว่า “ข้อมูลโภชนาการ” ตามด้วย “กินได้ ... ครั้ง ต่อ ...” ซึ่งบอกว่าบรรจุภัณฑ์นี้กินได้กี่ครั้ง
  2. ส่วนที่ 2 ปริมาณต่อครั้งและพลังงาน “คุณค่าทางโภชนาการต่อการกินหนึ่งครั้ง: ... (...)” บอกปริมาณอาหารต่อครั้ง เช่น เป็นกรัมหรือมิลลิลิตร ตามด้วยพลังงานเป็นกิโลแคลอรี
  3. ส่วนที่ 3 สารอาหาร ไขมันทั้งหมด ไขมันอิ่มตัว คอเลสเตอรอล โปรตีน คาร์โบไฮเดรตทั้งหมด น้ำตาลทั้งหมด โซเดียม และโพแทสเซียม พร้อมคอลัมน์ “ร้อยละของค่าอ้างอิงต่อวัน”
  4. ส่วนที่ 4 หมายเหตุ บอกว่าร้อยละดังกล่าวคิดจากค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย ที่ความต้องการพลังงานวันละ 2,000 กิโลแคลอรี

บางรูปแบบมีส่วนที่ 5 เพิ่ม คือปริมาณสารอาหารที่ควรได้รับต่อวันสำหรับผู้ที่ต้องการพลังงานวันละ 2,000 กิโลแคลอรี ได้แก่ ไขมันทั้งหมดน้อยกว่า 65 กรัม ไขมันอิ่มตัวน้อยกว่า 20 กรัม คอเลสเตอรอลน้อยกว่า 300 มิลลิกรัม คาร์โบไฮเดรตทั้งหมด 300 กรัม และโซเดียมน้อยกว่า 2,000 มิลลิกรัม พร้อมค่าพลังงานต่อกรัม คือ ไขมัน 9 โปรตีน 4 และคาร์โบไฮเดรต 4 กิโลแคลอรี

หน้าตาของกรอบแบบใหม่

ตั้งแต่ประกาศฉบับที่ 467 มีผลวันที่ 12 ธันวาคม 2568 พื้นกรอบต้องเป็นสีขาว ตัวอักษรเป็นสีเดียวกับเส้นกรอบ หัวข้อ “ข้อมูลโภชนาการ” และค่าพลังงานเป็นตัวหนาสูงไม่น้อยกว่า 1.5 มิลลิเมตร ฉลากที่มีพื้นที่น้อยกว่า 80 ตารางเซนติเมตรอาจใช้แบบข้อความต่อเนื่องเป็นบรรทัดแทนตาราง และบางสินค้าแสดงภาษาอังกฤษควบคู่ภาษาไทย

ฉลากรุ่นเดิมยังมีวางขาย

เอกสารถาม-ตอบของกองอาหารระบุว่า อาหารที่ได้เลขสารบบก่อนวันที่ 2 กรกฎาคม 2567 ยังใช้ฉลากตามประกาศฉบับที่ 182 ได้ไม่เกินวันที่ 1 กรกฎาคม 2570 ฉลากรุ่นเดิมอาจใช้คำว่า “หนึ่งหน่วยบริโภค” และ “จำนวนหน่วยบริโภคต่อ...” ซึ่งบัญชีหมายเลข 2 ของประกาศฉบับที่ 445 อธิบายว่ามีความหมายเดียวกับ “ปริมาณที่กินต่อครั้ง” และ “จำนวนครั้งที่กินได้ต่อภาชนะบรรจุ” วิธีอ่านจึงใช้หลักเดียวกัน

มือถือกล่องซีเรียลไม่มีแบรนด์ หันด้านที่มีกรอบสีขาวว่างเข้าหากล้อง บนโต๊ะในครัว

วิธีอ่านฉลากโภชนาการ 5 ขั้น

วิธีอ่านฉลากโภชนาการที่ใช้ได้กับทุกรูปแบบ ทำตาม 5 ขั้นนี้

  1. ดูว่ากินได้กี่ครั้งต่อบรรจุภัณฑ์ อ่านบรรทัด “กินได้ ... ครั้ง ต่อ ...” ก่อนเสมอ ถ้าเขียนว่ากินได้ 2 ครั้งต่อซอง แปลว่าตัวเลขทั้งหมดในกรอบเป็นของครึ่งซอง
  2. ดูปริมาณต่อครั้ง บรรทัด “คุณค่าทางโภชนาการต่อการกินหนึ่งครั้ง” บอกน้ำหนักหรือปริมาตรต่อครั้ง บัญชีหมายเลข 2 อธิบายว่าเป็นปริมาณที่ผู้ผลิตแนะนำให้กินในแต่ละครั้ง โดยอ้างอิงจากปริมาณที่คนไทยทั่วไปกินหมดใน 1 ครั้ง
  3. ดูพลังงาน ตัวเลขกิโลแคลอรีในส่วนที่ 2 เป็นพลังงานต่อครั้ง ถ้ากินทั้งบรรจุภัณฑ์ ให้คูณด้วยจำนวนครั้ง
  4. ดูสารอาหารที่สนใจ โดยเฉพาะไขมันอิ่มตัว น้ำตาลทั้งหมด และโซเดียม ซึ่งเป็นตัวเลขที่คนส่วนใหญ่ใช้เปรียบเทียบสินค้า
  5. ดูร้อยละของค่าอ้างอิงต่อวัน ตัวเลขร้อยละช่วยบอกว่าอาหารหนึ่งครั้งคิดเป็นสัดส่วนเท่าไรของค่าอ้างอิงทั้งวัน ตัวเลขยิ่งสูง แปลว่าอาหารนั้นมีสารอาหารตัวนั้นมากเมื่อเทียบกับค่าอ้างอิง

ข้อสังเกตคือ โปรตีนและน้ำตาลทั้งหมดไม่ต้องแสดงเป็นร้อยละ ตามหลักเกณฑ์ข้อ 2.6 ของบัญชีหมายเลข 1 ช่องร้อยละของ 2 บรรทัดนี้จึงมักว่าง ซึ่งเป็นรูปแบบปกติ ไม่ใช่ฉลากพิมพ์ตก

อีกข้อคือ ค่าอ้างอิงคิดจากความต้องการพลังงานวันละ 2,000 กิโลแคลอรี ซึ่งเป็นค่ากลางสำหรับการเปรียบเทียบ กรอบแบบที่มีส่วนที่ 5 ระบุไว้เองว่าความต้องการพลังงานของแต่ละบุคคลแตกต่างกัน

อ่านฉลากโภชนาการ 5 ขั้น
  1. 1
    กินได้กี่ครั้งต่อบรรจุภัณฑ์อ่านบรรทัด “กินได้ ... ครั้ง ต่อ ...” ก่อนเสมอ
  2. 2
    ปริมาณต่อครั้งน้ำหนักหรือปริมาตรที่ตัวเลขทั้งกรอบใช้อ้างอิง
  3. 3
    พลังงานกิโลแคลอรีต่อครั้ง กินหมดห่อให้คูณจำนวนครั้ง
  4. 4
    สารอาหารที่สนใจไขมันอิ่มตัว น้ำตาลทั้งหมด โซเดียม
  5. 5
    ร้อยละของค่าอ้างอิงต่อวันคิดจาก 2,000 กิโลแคลอรีต่อวัน ใช้เปรียบเทียบสินค้า

ที่มา: ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 บัญชีหมายเลข 1 และ 2

อ่านฉลากโภชนาการ: ตัวอย่างการคำนวณจากขนมหนึ่งซอง

ลองอ่านฉลากโภชนาการของขนมขบเคี้ยวหนึ่งซองที่สมมติขึ้น ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างเพื่ออธิบายวิธีคิด ไม่ใช่ข้อมูลของสินค้าจริง

บรรทัดบนฉลากค่าบนฉลาก (ต่อครั้ง)ถ้ากินหมดซอง
กินได้ ... ครั้ง ต่อ ซอง2 ครั้ง—
ปริมาณต่อการกินหนึ่งครั้ง30 กรัม60 กรัม
พลังงาน150 กิโลแคลอรี300 กิโลแคลอรี
โซเดียม200 มิลลิกรัม (10%)400 มิลลิกรัม (20%)

จากตัวอย่างนี้ คนที่หยิบซองแล้วเห็นเลข 150 กิโลแคลอรี อาจเข้าใจว่าเป็นของทั้งซอง แต่ถ้ากินหมดซองในครั้งเดียว จะได้พลังงานและโซเดียมเป็น 2 เท่าของตัวเลขบนฉลาก นี่คือเหตุผลที่ขั้นแรกของการอ่านต้องดูจำนวนครั้งต่อบรรจุภัณฑ์ก่อน

ส่วนร้อยละ 10 ของโซเดียม คิดจากค่าอ้างอิงโซเดียมน้อยกว่า 2,000 มิลลิกรัมต่อวัน เมื่อกินหมดซองจึงเท่ากับร้อยละ 20 ของค่าอ้างอิงทั้งวัน

เปรียบเทียบสองสินค้าให้ยุติธรรม

เมื่อเทียบสินค้าสองยี่ห้อ ให้ดูว่าปริมาณต่อครั้งเท่ากันหรือไม่ ถ้าไม่เท่ากัน ตัวเลขต่อครั้งจะเทียบกันตรง ๆ ไม่ได้ ให้แปลงเป็นค่าต่อ 100 กรัมก่อน หรือดูสินค้าที่ใช้กรอบแบบต่อ 100 กรัม ซึ่งประกาศอนุญาตให้ใช้กับอาหารบางประเภทแทนจำนวนครั้งต่อบรรจุภัณฑ์

วิธีดูฉลากโภชนาการ: ตัวเลข 0 และคำว่า “น้อยกว่า” หมายความว่าอะไร

หลายคนเห็นเลข 0 บนฉลากแล้วเข้าใจว่าไม่มีสารนั้นเลย แต่บัญชีหมายเลข 1 ข้อ 2.6 ของประกาศฉบับที่ 445 กำหนดหลักการปัดตัวเลขไว้ ทำให้ค่าที่น้อยมากถูกแสดงเป็น 0 หรือเป็นคำว่า “น้อยกว่า” ได้

  • พลังงาน น้อยกว่า 5 กิโลแคลอรีต่อครั้ง แสดงเป็น 0
  • ไขมันทั้งหมดและไขมันอิ่มตัว น้อยกว่า 0.5 กรัม แสดงเป็น 0
  • ไขมันทรานส์ ถ้าเป็น 0 แสดงเป็น 0 ถ้าน้อยกว่า 0.5 กรัม แสดงว่า “น้อยกว่า 0.5”
  • คอเลสเตอรอล น้อยกว่า 2 มิลลิกรัม แสดงเป็น 0 ถ้า 2 ถึงน้อยกว่า 5 มิลลิกรัม แสดงว่า “น้อยกว่า 5”
  • โปรตีน คาร์โบไฮเดรต ใยอาหาร น้ำตาลทั้งหมด น้อยกว่า 0.5 กรัม แสดงเป็น 0 ถ้า 0.5 ถึงน้อยกว่า 1 กรัม แสดงว่า “น้อยกว่า 1”
  • โซเดียมและโพแทสเซียม น้อยกว่า 5 มิลลิกรัม แสดงเป็น 0

ความหมายสำหรับผู้บริโภคคือ เลข 0 ต่อครั้งอาจหมายถึง “มีน้อยมากจนไม่มีนัยสำคัญตามเกณฑ์” ไม่จำเป็นต้องเป็นศูนย์จริง ถ้ากินหลายครั้งในวันเดียว ปริมาณเล็ก ๆ เหล่านี้รวมกันได้

วิตามินและแร่ธาตุอื่นนอกจากโซเดียมและโพแทสเซียม ถ้ามีน้อยกว่าร้อยละ 5 ของปริมาณที่แนะนำต่อวัน จะไม่แสดงในกรอบ การที่ไม่เห็นวิตามินบางตัวบนฉลาก จึงไม่ได้แปลว่าอาหารไม่มีวิตามินนั้นเลย

ตัวเลขบนฉลากมาจากไหน

เอกสารถาม-ตอบของกองอาหารระบุว่า ค่าพลังงานและสารอาหารต้องมาจากผลวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์สุดท้ายโดยห้องปฏิบัติการของรัฐหรือที่ได้รับการรับรองมาตรฐาน ISO/IEC 17025 ใช้การคำนวณจากสูตรแทนไม่ได้ และอาหารนำเข้าคัดลอกตัวเลขจากฉลากต่างประเทศมาใช้ไม่ได้

เลข 0 และคำว่า “น้อยกว่า” บนฉลากโภชนาการ
สารอาหารผลวิเคราะห์ต่อครั้งแสดงบนฉลาก
พลังงานน้อยกว่า 5 กิโลแคลอรี0
ไขมันทั้งหมด ไขมันอิ่มตัวน้อยกว่า 0.5 กรัม0
คอเลสเตอรอลน้อยกว่า 2 มก. / 2 ถึงน้อยกว่า 5 มก.0 / น้อยกว่า 5
โปรตีน คาร์โบไฮเดรต ใยอาหาร น้ำตาลทั้งหมดน้อยกว่า 0.5 กรัม / 0.5 ถึงน้อยกว่า 1 กรัม0 / น้อยกว่า 1
โซเดียม โพแทสเซียมน้อยกว่า 5 มิลลิกรัม0

ที่มา: ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 บัญชีหมายเลข 1 ข้อ 2.6

วิธีอ่านฉลากอาหาร: ฉลากหน้าซองจีดีเอ และคำกล่าวอ้างทางโภชนาการ

นอกจากกรอบข้อมูลโภชนาการด้านหลัง วิธีอ่านฉลากอาหารให้ครบยังมีอีก 2 จุดที่ควรรู้

ฉลากจีดีเอ (GDA) ด้านหน้าซอง

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 394 (พ.ศ. 2561) กำหนดให้อาหาร 13 กลุ่ม เช่น อาหารขบเคี้ยว ช็อกโกแลต ขนมอบ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เครื่องดื่มในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท และนมปรุงแต่ง แสดงค่าพลังงาน น้ำตาล ไขมัน และโซเดียมแบบจีดีเอที่ด้านหน้าของฉลาก

จุดที่ต่างจากกรอบด้านหลังคือ ประกาศฉบับที่ 466 พ.ศ. 2568 กำหนดว่าค่าบนฉลากจีดีเอเป็นค่าต่อหนึ่งหน่วยบรรจุภัณฑ์ คือปริมาณต่อการกินหนึ่งครั้งคูณจำนวนครั้งที่กินได้ และร้อยละเทียบกับพลังงาน 2,000 กิโลแคลอรี น้ำตาล 65 กรัม ไขมัน 65 กรัม และโซเดียม 2,000 มิลลิกรัม ตัวเลขด้านหน้าจึงมักสูงกว่าด้านหลัง เพราะเป็นของทั้งบรรจุภัณฑ์ อ่านเพิ่มที่ ฉลาก GDA คืออะไร ส่วนสัญลักษณ์ทางเลือกสุขภาพ อ่านได้ที่ สัญลักษณ์ทางเลือกสุขภาพ ขอได้อย่างไร

คำกล่าวอ้าง เช่น “ลดน้ำตาล” หรือ “เสริมแคลเซียม”

คำกล่าวอ้างทางโภชนาการต้องเป็นไปตามเกณฑ์ในบัญชีหมายเลข 4 ของประกาศฉบับที่ 445 เอกสารถาม-ตอบของกองอาหารยกตัวอย่างว่า คำว่า “ลดลง” ต้องลดตั้งแต่ร้อยละ 25 ขึ้นไป คำว่า “เพิ่ม” หรือ “เสริม” ต้องสูงกว่าไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 ของค่าอ้างอิง ต้องผ่านเกณฑ์ทั้งต่อปริมาณที่กินต่อครั้งบนฉลากและต่อหน่วยบริโภคอ้างอิง และห้ามกล่าวอ้างเป็นภาษาอังกฤษอย่างเดียว

อาหารที่มีคำกล่าวอ้างต้องมีกรอบข้อมูลโภชนาการเสมอ ผู้บริโภคจึงเปิดดูด้านหลังเพื่อตรวจตัวเลขได้ทุกครั้ง ตัวอย่างเช่น สินค้าที่ชูว่าลดน้ำตาล อาจยังมีไขมันหรือโซเดียมสูง การอ่านทั้งกรอบช่วยให้เห็นภาพครบกว่าการดูคำบนหน้าซอง

ข้อจำกัดของฉลากโภชนาการที่ควรรู้

  • ไม่ใช่อาหารทุกชนิดมีฉลากโภชนาการ ประกาศฉบับที่ 445 ข้อ 7 ยกเว้นอาหารที่ไม่ได้ขายตรงถึงผู้บริโภค อาหารที่ผู้ปรุงขายตรงให้ผู้บริโภค และห่อย่อยที่ขายรวมในห่อใหญ่ เอกสารถาม-ตอบยังระบุว่าเบเกอรีที่ผลิตและขายหน้าร้านโดยตรงไม่ต้องแสดง
  • อาหารสำหรับทารกและอาหารทางการแพทย์มีกฎเฉพาะ อาหารกลุ่มนี้ไม่อยู่ใต้ประกาศฉบับที่ 445 แต่มีประกาศเรื่องฉลากของตัวเอง
  • ค่าอ้างอิงเป็นค่ากลาง ร้อยละบนฉลากคิดจาก 2,000 กิโลแคลอรีต่อวัน ไม่ได้คำนวณสำหรับเด็ก ผู้สูงอายุ หรือผู้ที่มีภาวะสุขภาพเฉพาะ
  • ฉลากบอกข้อมูล ไม่ได้บอกว่าอาหารดีหรือไม่ดี ฉลากใช้เปรียบเทียบสินค้าประเภทเดียวกัน การวางแผนอาหารสำหรับโรคประจำตัวควรปรึกษาแพทย์หรือนักกำหนดอาหาร

ถ้าเจอฉลากที่ตัวเลขดูผิดปกติ เช่น ตัวเลขด้านหน้ากับด้านหลังขัดกันชัดเจน หรือมีคำกล่าวอ้างแต่ไม่มีกรอบข้อมูลโภชนาการ สามารถเก็บรูปฉลากไว้และสอบถามผู้ผลิต หรือแจ้งสายด่วนผู้บริโภค 1556 ได้

สรุป: อ่านฉลากโภชนาการให้เป็นนิสัย

การอ่านฉลากโภชนาการไม่ต้องจำตัวเลขมาก จำลำดับให้ได้ก็พอ

  • ดูจำนวนครั้งต่อบรรจุภัณฑ์ก่อนเสมอ ตัวเลขในกรอบเป็นของการกินหนึ่งครั้ง ไม่ใช่ทั้งห่อ
  • ใช้ร้อยละของค่าอ้างอิงต่อวันเปรียบเทียบ ค่าคิดจาก 2,000 กิโลแคลอรีต่อวัน
  • เลข 0 อาจไม่ใช่ศูนย์จริง ค่าที่น้อยมากถูกปัดเป็น 0 ตามหลักเกณฑ์
  • ฉลากจีดีเอด้านหน้าเป็นค่าของทั้งบรรจุภัณฑ์ ส่วนกรอบด้านหลังเป็นค่าต่อครั้ง

เจ้าของแบรนด์ที่ต้องการตรวจฉลากสินค้าของตัวเอง ใช้ เครื่องมือตรวจฉลาก ได้ อ่านกติกาสำหรับผู้ผลิตที่ ฉลากโภชนาการแบบเต็มกับแบบย่อ และ ฉลากโภชนาการ ฉบับที่ 467 ส่วนทีมที่ต้องการอบรมการอ่านและทำฉลาก ดูได้ที่ บริการอบรมหลักสูตร

คำถามที่พบบ่อย

ฉลากโภชนาการบอกค่าของทั้งห่อหรือต่อครั้ง

กรอบข้อมูลโภชนาการแสดงค่าต่อการกินหนึ่งครั้ง ดูบรรทัด “กินได้ ... ครั้ง ต่อ ...” แล้วคูณจำนวนครั้งถ้ากินหมดบรรจุภัณฑ์ ส่วนฉลากจีดีเอด้านหน้าซองแสดงค่าของทั้งบรรจุภัณฑ์

ร้อยละของค่าอ้างอิงต่อวัน คิดจากอะไร

คิดจากค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย ที่ความต้องการพลังงานวันละ 2,000 กิโลแคลอรี เช่น โซเดียมน้อยกว่า 2,000 มิลลิกรัม และไขมันทั้งหมดน้อยกว่า 65 กรัม ความต้องการของแต่ละคนอาจต่างจากค่านี้

ฉลากเขียนว่าน้ำตาล 0 กรัม แปลว่าไม่มีน้ำตาลเลยใช่ไหม

ไม่เสมอไป ตามหลักการปัดตัวเลขของประกาศฉบับที่ 445 น้ำตาลทั้งหมดที่น้อยกว่า 0.5 กรัมต่อครั้งแสดงเป็น 0 ได้ จึงหมายถึงมีน้อยมากจนไม่มีนัยสำคัญตามเกณฑ์

ทำไมโปรตีนกับน้ำตาลไม่มีตัวเลขร้อยละ

หลักเกณฑ์ของประกาศฉบับที่ 445 ไม่กำหนดให้แสดงโปรตีน น้ำตาลทั้งหมด และไขมันทรานส์เป็นร้อยละของค่าอ้างอิงต่อวัน ช่องร้อยละของบรรทัดเหล่านี้จึงว่างได้ตามรูปแบบปกติ

ฉลากรุ่นเก่ากับรุ่นใหม่อ่านต่างกันไหม

อ่านด้วยหลักเดียวกัน ฉลากรุ่นเดิมใช้คำว่า หนึ่งหน่วยบริโภค และ จำนวนหน่วยบริโภคต่อ... ซึ่งมีความหมายเดียวกับปริมาณที่กินต่อครั้ง และจำนวนครั้งที่กินได้ต่อภาชนะบรรจุ ฉลากรุ่นเดิมใช้ได้ไม่เกินวันที่ 1 กรกฎาคม 2570

แหล่งอ้างอิง

  1. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
  2. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 467) พ.ศ. 2568 เรื่อง ฉลากโภชนาการ (ฉบับที่ 2) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
  3. ตัวอย่างรูปแบบกรอบข้อมูลโภชนาการตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 ออกตามความในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 เรื่อง ฉลากโภชนาการ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
  4. ประเด็น ถาม - ตอบ เกี่ยวกับประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 ออกตามความในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 เรื่อง ฉลากโภชนาการ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
  5. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 394 (พ.ศ. 2561) เรื่อง อาหารที่ต้องแสดงฉลากโภชนาการ และค่าพลังงาน น้ำตาล ไขมัน และโซเดียมแบบจีดีเอ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
  6. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 466) พ.ศ. 2568 เรื่อง อาหารที่ต้องแสดงฉลากโภชนาการ และค่าพลังงาน น้ำตาล ไขมัน และโซเดียม แบบจีดีเอ (ฉบับที่ 3) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ

ข้อมูลในบทความนี้เพื่อความรู้ ไม่ใช่คำวินิจฉัยของ อย. และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎหมายอาจเปลี่ยนได้ — ตรวจประกาศฉบับล่าสุดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนยื่นหรือผลิตจริง

บทความที่เกี่ยวข้อง

เจ้าของแบรนด์ฉลาก GDA คืออะไร อาหารประเภทไหนต้องแสดง และทำอย่างไรให้ถูกตามประกาศฉลาก GDA คืออะไร อาหาร 13 กลุ่มไหนต้องแสดง รูปแบบ 4 แท่งตามประกาศ 394 และ 466 ค่าที่ใช้คำนวณ ตำแหน่งบนฉลาก และกรณีขายออนไลน์หรือส่งออกอ่าน 9 นาที · อัปเดต 10 พ.ย. 2569เจ้าของแบรนด์สัญลักษณ์ทางเลือกสุขภาพ (Healthier Choice) ขอได้อย่างไร ใช้กับอาหารแบบไหนฉลากทางเลือกสุขภาพคืออะไร ใครขอใช้ได้ ผู้รับรองคือใคร เกณฑ์สารอาหาร 15 กลุ่ม รูปแบบสัญลักษณ์บนฉลาก และเมื่อไรต้องหยุดแสดง ตามประกาศฉบับที่ 373 และ 453อ่าน 10 นาที · อัปเดต 9 พ.ย. 2569ประกาศใหม่ฉลากโภชนาการ ฉบับที่ 2 (ประกาศ สธ. ฉบับที่ 467 พ.ศ. 2568) เปลี่ยนอะไร ต้องแก้ฉลากอย่างไรสรุปประกาศ สธ. ฉบับที่ 467 พ.ศ. 2568 แก้ฉลากโภชนาการ อย. เรื่องพื้นกรอบสีขาวและขนาดตัวอักษรขั้นต่ำ พร้อมประกาศจีดีเอฉบับที่ 466 ที่มีผลวันเดียวกันอ่าน 9 นาที · อัปเดต 26 ต.ค. 2569