เจ้าของแบรนด์

ฉลากวิตามินซีและวิตามินรวม ต้องแสดงอะไร ปริมาณเท่าไรถึงใช้ได้

อ่าน 11 นาที · อัปเดต 9 พ.ย. 2569

ฉลากวิตามินซีต้องแสดงอะไร: เริ่มจากรู้ว่าสินค้าเป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

ฉลากวิตามินซีแบบเม็ด แคปซูล ผงชง หรือวิตามินรวม ต้องทำตามกฎของ “ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร” ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 293) พ.ศ. 2548 นิยามผลิตภัณฑ์เสริมอาหารว่า เป็นผลิตภัณฑ์ที่รับประทานนอกเหนือจากอาหารตามปกติ มีสารอาหารหรือสารอื่นเป็นส่วนประกอบ และอยู่ในรูปเม็ด แคปซูล ผง เกล็ด ของเหลว หรือลักษณะอื่นที่ไม่ใช่อาหารตามปกติ สินค้าวิตามินซีส่วนใหญ่จึงเข้านิยามนี้

สำหรับเจ้าของแบรนด์ คำถามที่ตามมาเสมอมีสองข้อ คือ ฉลากต้องมีอะไรบ้าง และวิตามินซีต่อวันใส่ได้เท่าไร บทความนี้ตอบสองข้อนั้นโดยเน้นเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องวิตามิน ได้แก่ ขั้นต่ำร้อยละ 15 ของค่าอ้างอิงประจำวันของคนไทย (Thai RDI) เพดานต่อวันตามประกาศฉบับที่ 448 รูปแบบสารวิตามินซีที่ใช้ได้ และข้อความกล่าวอ้างที่ใช้ได้บนฉลาก

ส่วนรายการพื้นฐานของฉลากอาหารเสริมทุกชนิดและคำเตือนแบบละเอียด อ่านแยกได้ที่ ฉลากอาหารเสริมต้องมีอะไรบ้าง และถ้าต้องการรู้วิธีอ่านและเช็กเลข อย. บนฉลาก ดู เลข อย. 13 หลักของอาหารเสริม ในบทความนี้จะสรุปเฉพาะเท่าที่จำเป็นเพื่อให้อ่านต่อได้ครบเรื่อง

ฉลากอาหารเสริม: รายการพื้นฐานที่วิตามินซีต้องมีเหมือนอาหารเสริมทุกชนิด

ฉลากผลิตภัณฑ์เสริมอาหารต้องทำตามประกาศว่าด้วยฉลากอาหารในภาชนะบรรจุก่อน ซึ่งตอนนี้คือประกาศฉบับที่ 450 พ.ศ. 2567 ที่แก้โดยฉบับที่ 474 พ.ศ. 2569 แล้วจึงเพิ่มรายการเฉพาะของผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ข้อมูลพื้นฐานที่ต้องมี เช่น ชื่ออาหาร เลขสารบบอาหาร ชื่อและที่ตั้งผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า ปริมาณสุทธิ ข้อมูลสำหรับผู้แพ้อาหาร วันหมดอายุหรือควรบริโภคก่อน และข้อมูลวัตถุเจือปนอาหารถ้ามีการใช้

ประกาศฉบับที่ 474 มีจุดสำคัญสำหรับแบรนด์ที่ขายออนไลน์ ฉบับนี้เขียนข้อยกเว้นเรื่องฉลากใหม่ ผู้ผลิตที่ขายตรงถึงผู้บริโภค รวมถึงผ่านพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ได้รับยกเว้นไม่ต้องมีฉลากในบางกรณี แต่ “ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร” เป็นหนึ่งในกลุ่มที่ไม่ได้รับยกเว้น วิตามินซีทุกขวดที่ขายจึงต้องมีฉลากครบ แม้แบรนด์จะขายเองทั้งหมดก็ตาม

ถ้าฉลากใช้กับสินค้าที่ไม่ได้ขายตรงถึงผู้บริโภค เช่น ขายส่งให้ผู้ผลิตรายอื่นนำไปแบ่งบรรจุ ประกาศฉบับที่ 411 ข้อ 12 กำหนดให้ใช้ภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษได้ถ้าเป็นสินค้านำเข้า และต้องมีอย่างน้อยชื่ออาหาร เลขสารบบอาหาร ชื่อและที่ตั้งผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า และปริมาณบรรจุ

รายละเอียดเรื่องขนาดตัวอักษร ตำแหน่ง และคำเตือนตามส่วนประกอบชนิดอื่น อยู่ในบทความฉลากอาหารเสริมที่ลิงก์ไว้ข้างต้น ส่วนหัวข้อถัดไปจะดูเฉพาะรายการที่ประกาศผลิตภัณฑ์เสริมอาหารกำหนดเพิ่ม และผลต่อฉลากวิตามินซี

ฉลากผลิตภัณฑ์อาหารเสริม: ชื่อ ปริมาณบรรจุ ส่วนประกอบสำคัญ และคำเตือน

ข้อ 9 ของประกาศฉบับที่ 293 ที่แก้โดยฉบับที่ 405 กำหนดรายการเพิ่มสำหรับฉลากผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

• ชื่ออาหาร ต้องมีคำว่า “ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร” เป็นส่วนหนึ่งของชื่อหรือกำกับชื่อ เช่น ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร วิตามินซี
• ปริมาณบรรจุ ถ้าเป็นเม็ดหรือแคปซูล แสดงจำนวนต่อภาชนะ ถ้าเป็นของเหลว แสดงปริมาตรสุทธิ ถ้าเป็นผงหรือของแข็งอื่น แสดงน้ำหนักสุทธิ
• ชื่อและปริมาณของส่วนประกอบสำคัญ รวมถึงส่วนประกอบที่กล่าวอ้างคุณประโยชน์ เรียงจากมากไปน้อย สำหรับสินค้าวิตามินซี หมายถึงต้องบอกชื่อวิตามินซีและปริมาณที่มีอยู่ ถ้าเป็นวิตามินรวม ต้องบอกครบทุกตัวที่เป็นส่วนประกอบสำคัญ

ส่วนคำเตือน ประกาศฉบับที่ 411 กำหนดให้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารทุกชนิดแสดงคำว่า “คำเตือน” ขนาดตัวอักษรไม่เล็กกว่า 1.5 มิลลิเมตรในกรอบสี่เหลี่ยม ตามด้วยข้อความ “เด็กและสตรีมีครรภ์ ไม่ควรรับประทาน” และ “ควรกินอาหารหลากหลาย ครบ 5 หมู่ ในสัดส่วนที่เหมาะสมเป็นประจำ” ส่วนข้อความ “ไม่มีผลในการป้องกัน หรือรักษาโรค” ต้องเป็นตัวหนาในกรอบ สีตัวอักษรตัดกับสีพื้นกรอบ และสีกรอบตัดกับสีพื้นฉลาก

ถ้าวิตามินรวมมีส่วนประกอบอื่นที่มีคำเตือนเฉพาะ เช่น น้ำมันปลาหรือสารให้ความหวานบางชนิด ต้องแสดงคำเตือนเฉพาะนั้นเพิ่ม ดูรายการได้ในบทความฉลากอาหารเสริม ตรวจข้อความบังคับบนแบบฉลากได้ที่ เครื่องมือตรวจฉลาก

วิตามินซีใส่ได้เท่าไร: ขั้นต่ำร้อยละ 15 ของ Thai RDI และเพดานต่อวัน

ประกาศฉบับที่ 448 พ.ศ. 2566 เขียนข้อ 5 (5) ของประกาศฉบับที่ 293 ใหม่ กำหนดสองเรื่องที่ผูกกันอยู่ เรื่องแรก วิตามินและแร่ธาตุแต่ละชนิดต้องไม่เกินปริมาณสูงสุดต่อวันตามบัญชีแนบท้าย เรื่องที่สอง ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้วิตามินหรือแร่ธาตุ ต้องมีวิตามินหรือแร่ธาตุนั้นไม่น้อยกว่าร้อยละ 15 ของค่า Thai RDIs ตามประกาศว่าด้วยฉลากโภชนาการ

ค่า Thai RDIs อยู่ในบัญชีหมายเลข 3 ของประกาศฉบับที่ 445 พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ ค่าของวิตามินซีคือ 100 มิลลิกรัม เมื่อคิดร้อยละ 15 จะได้ 15 มิลลิกรัม ส่วนบัญชีของฉบับที่ 448 กำหนดเพดานวิตามินซีไว้ 1,000 มิลลิกรัมต่อวัน ดังนั้นสินค้าวิตามินซีที่ขายเพื่อให้วิตามินซีจะอยู่ในช่วงนี้

• ขั้นต่ำ ร้อยละ 15 ของ 100 มิลลิกรัม = 15 มิลลิกรัม
• เพดาน 1,000 มิลลิกรัมต่อวัน

เพราะเพดานกำหนดเป็นปริมาณต่อวัน การเช็กสูตรจึงต้องดูวิธีรับประทานที่จะพิมพ์บนฉลากด้วย ถ้าฉลากแนะนำวันละหลายเม็ด ต้องรวมปริมาณจากทุกเม็ดในหนึ่งวันแล้วเทียบกับเพดาน ไม่ใช่ดูแค่ปริมาณต่อเม็ด และควรเผื่อค่าที่วิเคราะห์ได้จริงจากห้องปฏิบัติการไว้ด้วย เพราะผลวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์เป็นหลักฐานที่ใช้ยื่นขอเลขสารบบ

ค่า Thai RDIs ในประกาศฉบับที่ 445 ทำไว้สำหรับคนทั่วไปที่มีสุขภาพดีอายุมากกว่า 3 ปี ไม่รวมทารกและเด็กเล็กต่ำกว่า 3 ปี หญิงตั้งครรภ์ และผู้ป่วย จึงไม่ควรใช้ค่าเหล่านี้ไปอ้างกับกลุ่มเฉพาะเหล่านั้น

ประกาศฉบับที่ 448 ลงราชกิจจานุเบกษาวันที่ 4 มกราคม 2567 และมีผลเมื่อพ้น 180 วันนับแต่วันประกาศ ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับอนุญาตตามเกณฑ์เดิมก่อนวันมีผล ขายต่อได้ไม่เกินสามปีนับแต่วันที่ประกาศมีผล ถ้าสูตรเดิมของคุณมีวิตามินบางตัวเกินเพดานใหม่ ควรวางแผนปรับสูตรและฉลากล่วงหน้า

วิตามินรวม: เช็กทุกตัวกับเพดานของตัวเอง

บัญชีแนบท้ายประกาศฉบับที่ 448 มีวิตามินและแร่ธาตุ 26 ลำดับ แต่ละตัวมีเพดานต่อวันของตัวเอง สำหรับวิตามินรวมจึงต้องเช็กทีละตัว ไม่มีเพดานรวม และถ้าสินค้ามีวัตถุประสงค์เพื่อให้วิตามินหรือแร่ธาตุตัวใด ตัวนั้นต้องผ่านขั้นต่ำร้อยละ 15 ของ Thai RDI ด้วย

หน่วยในบัญชีเป็นหน่วยของตัววิตามินหรือธาตุเอง เช่น วิตามินเอใช้ไมโครกรัมอาร์เออี (µg RAE) วิตามินอีใช้มิลลิกรัมแอลฟา-ทีอี (mg α-TE) และโฟเลตใช้ไมโครกรัมดีเอฟอี (µg DFE) เวลาเปรียบเทียบจึงต้องแปลงปริมาณสารที่ใส่จริงให้เป็นหน่วยเดียวกันก่อน ไม่ใช่เอาน้ำหนักเกลือหรือสารประกอบมาเทียบตรง ๆ

มีสามจุดที่ทีมพัฒนาสูตรควรระวังเป็นพิเศษ

• บางตัวเพดานต่ำกว่าค่า Thai RDI เช่น เหล็ก Thai RDI 22 มิลลิกรัม แต่เพดานในผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร 15 มิลลิกรัมต่อวัน แคลเซียม Thai RDI 1,000 มิลลิกรัม แต่เพดาน 800 มิลลิกรัมต่อวัน และโฟเลต Thai RDI 400 ไมโครกรัมดีเอฟอี แต่เพดาน 330 ไมโครกรัมดีเอฟอี
• โฟเลตมีสองค่า บัญชีแยกโฟเลตเป็น 330 ไมโครกรัมดีเอฟอี และกรดโฟลิกเป็น 200 ไมโครกรัม ต้องดูว่าใช้สารรูปแบบใด
• ไนอะซินแยกสองรูปแบบ นิโคตินาไมด์เพดาน 20 มิลลิกรัมเอ็นอี และกรดนิโคตินิกเพดาน 15 มิลลิกรัมเอ็นอี ส่วนขั้นต่ำให้คิดจากร้อยละ 15 ของ Thai RDI ของไนอะซิน

ตารางในหัวข้อนี้รวมค่าที่ใช้บ่อยในวิตามินรวมไว้ให้เทียบเร็ว ค่าที่เหลืออยู่ในบัญชีแนบท้ายประกาศฉบับที่ 448 และบัญชีหมายเลข 3 ของฉบับที่ 445 ซึ่งเปิดได้จาก คลังประกาศ หรือส่งสูตรเข้าตรวจที่ เครื่องมือตรวจสูตร

รูปแบบวิตามินซีที่ใช้ได้ และเมื่อไรวิตามินซีกลายเป็นวัตถุเจือปนอาหาร

อย. ออกประกาศสำนักงานฯ เรื่องคำแนะนำการใช้รูปแบบของวิตามินและแร่ธาตุเป็นส่วนประกอบสำคัญในผลิตภัณฑ์อาหาร ลงวันที่ 17 พฤศจิกายน 2568 บัญชีหมายเลข 1 ของประกาศนี้ใช้กับผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร และระบุรูปแบบวิตามินซีไว้เจ็ดรูปแบบ

• กรดแอล-แอสคอร์บิก (L-ascorbic acid)
• โซเดียม แอล-แอสคอร์เบต (sodium L-ascorbate)
• แคลเซียม แอล-แอสคอร์เบต (calcium L-ascorbate)
• โพแทสเซียม แอล-แอสคอร์เบต (potassium L-ascorbate)
• แอล-แอสคอร์บิล 6-แพลมิเทต (L-ascorbyl 6-palmitate)
• แมกนีเซียม แอล-แอสคอร์เบต (magnesium L-ascorbate)
• ซิงค์ แอล-แอสคอร์เบต (zinc L-ascorbate)

รูปแบบในบัญชีนี้ใช้ยื่นขอเลขสารบบได้โดยไม่ต้องยื่นทวนสอบความปลอดภัยหรือประเมินความปลอดภัยก่อน ถ้าชนิดของวิตามินหรือแร่ธาตุไม่อยู่ในบัญชี ต้องทวนสอบข้อมูลความปลอดภัย และถ้าชนิดอยู่ในบัญชีแต่รูปแบบไม่อยู่ ต้องประเมินความปลอดภัยอาหารก่อน ข้อนี้สำคัญกับสินค้านำเข้าที่ใช้รูปแบบวิตามินซีแบบพิเศษ ซึ่งควรตรวจกับบัญชีก่อนสั่งผลิต

อีกเรื่องที่มักสับสน กรดแอล-แอสคอร์บิกยังอยู่ในบัญชีวัตถุเจือปนอาหารตามประกาศฉบับที่ 468 ด้วยเลข INS 300 มีหน้าที่ เช่น สารป้องกันการเกิดออกซิเดชัน ความต่างอยู่ที่วัตถุประสงค์ ถ้าใส่เพื่อให้วิตามินซีแก่ผู้บริโภค สารนั้นเป็นส่วนประกอบสำคัญและต้องแสดงชื่อและปริมาณ ถ้าใส่เพื่อกันหืนหรือคงคุณภาพในอาหาร สารนั้นเป็นวัตถุเจือปนอาหารและแสดงบนฉลากตามกฎของวัตถุเจือปนอาหาร เพราะประกาศฉบับที่ 281 ไม่นับสารอาหารที่เติมเพื่อคุณค่าทางโภชนาการเป็นวัตถุเจือปนอาหาร อ่านเพิ่มที่ วัตถุเจือปนอาหารและเลข INS

ข้อความกล่าวอ้างเรื่องวิตามินซีบนฉลาก

ประกาศฉบับที่ 447 พ.ศ. 2566 เรื่อง การกล่าวอ้างทางสุขภาพของอาหารบนฉลาก แบ่งคำกล่าวอ้างเป็นสามลักษณะ ได้แก่ การกล่าวอ้างหน้าที่ของสารอาหาร การกล่าวอ้างหน้าที่อื่น และการกล่าวอ้างการลดความเสี่ยงของการเกิดโรค สำหรับวิตามินซี กลุ่มที่ใช้บ่อยที่สุดคือการกล่าวอ้างหน้าที่ของสารอาหาร (nutrient function claim)

หลักที่ต้องจำมีดังนี้

• ใช้ได้เฉพาะสารอาหารที่มีค่า Thai RDIs และต้องใช้ข้อความตามบัญชีหมายเลข 1 ของประกาศ ไม่ใช่แต่งข้อความเอง บัญชีนี้มีข้อความของวิตามินซี 13 ข้อความ เช่น “วิตามินซีมีส่วนช่วยในการปกป้องเซลล์จากอนุมูลอิสระ” และ “วิตามินซีมีส่วนช่วยในการสร้างคอลลาเจน เพื่อการทำงานตามปกติของกระดูกอ่อน”
• สารที่กล่าวอ้างต้องมีปริมาณถึงระดับ “เป็นแหล่งของ” หรือ “สูง” ตามเกณฑ์การกล่าวอ้างทางโภชนาการ
• ต้องแสดงฉลากโภชนาการ และต้องมีข้อความ “ควรกินอาหารหลากหลาย ครบ 5 หมู่ ในสัดส่วนที่เหมาะสมเป็นประจำ”
• ห้ามทำให้เข้าใจว่าบำบัด บรรเทา รักษา หรือป้องกันโรคได้
• คำกล่าวอ้างที่ไม่อยู่ในบัญชีต้องผ่านการประเมินจากหน่วยงานที่ อย. ประกาศกำหนด แล้วยื่นให้ อย. พิจารณาก่อนใช้

ข้อความแบบ “วิตามินซีสูง” หรือ “เป็นแหล่งของวิตามินซี” เป็นการกล่าวอ้างทางโภชนาการ ซึ่งมีเกณฑ์ในบัญชีหมายเลข 4 ของประกาศฉบับที่ 445 ก่อนพิมพ์ควรคำนวณให้ตรงกับเกณฑ์นั้น ส่วนการโฆษณานอกฉลาก เช่น โพสต์ขายหรือคลิป มีกฎแยกต่างหาก อ่านได้ที่ หลักเกณฑ์โฆษณาอาหาร 2569

เช็กลิสต์ฉลากวิตามินซีก่อนพิมพ์

ก่อนส่งไฟล์ฉลากไปโรงพิมพ์ หรือก่อนยื่นขอเลขสารบบ ลองไล่ตามรายการนี้

• ชื่ออาหารมีคำว่า “ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร”
• แสดงจำนวนเม็ดหรือแคปซูล หรือปริมาตรหรือน้ำหนักสุทธิตามรูปแบบสินค้า
• แสดงชื่อและปริมาณวิตามินซี และวิตามินหรือแร่ธาตุอื่นทุกตัวที่เป็นส่วนประกอบสำคัญ เรียงจากมากไปน้อย
• ปริมาณต่อวันตามวิธีรับประทานบนฉลาก ไม่น้อยกว่า 15 มิลลิกรัม และไม่เกิน 1,000 มิลลิกรัม สำหรับวิตามินซี
• วิตามินรวม เช็กทุกตัวกับเพดานของตัวเอง โดยเฉพาะเหล็ก แคลเซียม และโฟเลต
• รูปแบบวิตามินซีอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 ของคำแนะนำ อย. หรือมีแผนทวนสอบหรือประเมินความปลอดภัยแล้ว
• มีกรอบคำเตือนและข้อความบังคับครบตามประกาศฉบับที่ 411
• ข้อความกล่าวอ้างหน้าที่ของวิตามินซีใช้ถ้อยคำตามบัญชีของประกาศฉบับที่ 447 และมีฉลากโภชนาการ
• ถ้าขายออนไลน์เอง ฉลากยังต้องครบ เพราะผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ได้รับยกเว้นตามประกาศฉบับที่ 474

ถ้าต้องการให้ทีมที่ปรึกษาตรวจสูตรและฉลากทั้งชุดเทียบกับประกาศฉบับปัจจุบัน ส่งข้อมูลมาที่ รายงานผู้เชี่ยวชาญ หรือถ้ากำลังเตรียมยื่นขอเลขสารบบ ดู บริการขึ้นทะเบียน

แหล่งอ้างอิง

1. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 293) พ.ศ.2548 เรื่อง ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
2. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 405) พ.ศ.2562 เรื่อง ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (ฉบับที่ 3) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
3. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 411) พ.ศ.2562 รื่อง ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (ฉบับที่ 4) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
4. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 448) พ.ศ. 2566 เรื่อง ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (ฉบับที่ 5) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
5. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ( ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
6. ประกาศสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา เรื่อง คำแนะนำการใช้รูปแบบของวิตามินและแร่ธาตุเป็นส่วนประกอบสำคัญในผลิตภัณฑ์อาหาร · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
7. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 447 พ.ศ. 2566 เรื่อง การกล่าวอ้างทางสุขภาพของอาหารบนฉลาก (วันที่มีผลบังคับใช้ 02/07/67) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
8. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 450) พ.ศ.2567 เรื่อง การแสดงฉลากอาหารในภาชนะบรรจุ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
9. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 474) พ.ศ. 2569 เรื่อง การแสดงฉลากของอาหารในภาชนะบรรจุ (ฉบับที่ 2) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
10. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 468) พ.ศ. 2568 ออกตาม ความในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ.2522 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข วิธีการใช้ และอัตราส่วนของวัตถุเจือปนอาหาร (ฉบับที่ 4) (วันที่มีผลบังคับใช้ 12 ธ.ค. 68) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ

ข้อมูลในบทความนี้เพื่อความรู้ ไม่ใช่คำวินิจฉัยของ อย. และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎหมายอาจเปลี่ยนได้ — ตรวจประกาศฉบับล่าสุดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนยื่นหรือผลิตจริง

บทความที่เกี่ยวข้อง

เจ้าของแบรนด์ฉลากอาหารเสริมต้องมีอะไรบ้าง: ข้อความบังคับ คำเตือน เพดานวิตามิน และข้อห้ามฉลากอาหารเสริมต้องมีอะไรบ้างตามประกาศ 450 และประกาศผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร คำเตือนบังคับ คำเตือนตามส่วนประกอบ เพดานวิตามินแร่ธาตุ ขนาดตัวอักษร และข้อห้ามอ่าน 11 นาที · อัปเดต 10 พ.ย. 2569เจ้าของแบรนด์วัตถุเจือปนอาหาร (INS) คืออะไร ใช้ได้แค่ไหน อ่านบนฉลากอย่างไรวัตถุเจือปนอาหารคืออะไร เลข INS หมายถึงอะไร อ่านบัญชีปริมาณสูงสุดตามประกาศฉบับที่ 468 อย่างไร ใช้หลายชนิดพร้อมกันได้แค่ไหน และต้องแสดงบนฉลากแบบใดอ่าน 11 นาที · อัปเดต 9 พ.ย. 2569เจ้าของแบรนด์ขออนุญาตโฆษณาอาหาร ตามหลักเกณฑ์ใหม่ 2569: อะไรต้องขอ อะไรไม่ต้องขอใบอนุญาตโฆษณาอาหารตามหลักเกณฑ์ อย. พ.ศ. 2569: โฆษณาแบบไหนต้องขอ แบบไหนไม่ต้องขอ ข้อความต้องห้าม เอกสาร ฆอ.1 ฆอ.3 และเงื่อนไขหลังได้รับอนุญาตอ่าน 11 นาที · อัปเดต 27 ต.ค. 2569