โรงงาน / OEM

แบ่งบรรจุอาหารขาย ต้องขออนุญาตแบบไหน

อ่าน 9 นาที · อัปเดต 9 พ.ย. 2569

ขออนุญาตแบ่งบรรจุอาหาร: ทำไมกฎหมายนับเป็นการผลิต

คนที่ซื้ออาหารล็อตใหญ่มาแบ่งใส่ถุงหรือขวดเล็กเพื่อขาย มักถามว่าต้องขออนุญาตแบ่งบรรจุอาหารแบบไหน จุดเริ่มต้นอยู่ที่นิยามในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 4 ซึ่งให้คำว่า “ผลิต” หมายรวมถึงการแบ่งบรรจุ ผู้แบ่งบรรจุจึงอยู่ในฐานะผู้ผลิตตามกฎหมาย และต้องดูเรื่องสถานที่ผลิต มาตรฐานการผลิต เลขสารบบอาหาร และฉลาก เหมือนผู้ผลิตรายอื่น

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 450) พ.ศ. 2567 เรื่อง การแสดงฉลากของอาหารในภาชนะบรรจุ ให้นิยามว่า “แบ่งบรรจุ” คือการนำอาหารจากภาชนะบรรจุเดิมมาแบ่งบรรจุในภาชนะบรรจุย่อย ถาม-ตอบของกองอาหารขยายความว่าเป็นการแบ่งอาหารที่ผลิตเรียบร้อยแล้วไปใส่ภาชนะใหม่ โดยต้องไม่มีการทำ ผสม หรือปรุงแต่งอาหารนั้น ถ้ามีการผสมหรือปรุงแต่งเพิ่ม งานนั้นก็เป็นการผลิตในกรรมวิธีอื่น ไม่ใช่การแบ่งบรรจุอย่างเดียว

บทความนี้อธิบายเฉพาะประเด็นของการแบ่งบรรจุ ส่วนขั้นตอนขออนุญาตสถานที่ผลิตทั้งหมดอ่านได้ที่ ขออนุญาตผลิตอาหาร และข้อกำหนดมาตรฐานการผลิตทุกหมวดอ่านได้ที่ GMP 420 ข้อกำหนดและเกณฑ์ตรวจ

อะไรนับเป็นการแบ่งบรรจุ อะไรไม่นับ

ถาม-ตอบของกองอาหารเกี่ยวกับประกาศฉลากฉบับที่ 450 ยกตัวอย่างไว้ชัดเจน

• ผู้นำเข้าเปลี่ยนขนาดบรรจุของอาหารนำเข้าเอง ถ้ามีการสัมผัสอาหาร ต้องขออนุญาตสถานที่ผลิต (กรณีแบ่งบรรจุ) แสดงฉลากให้ครบตามกฎหมาย แสดงข้อความว่าแบ่งบรรจุ และแสดงเลขสารบบอาหารที่แบ่งบรรจุ (ถ้ามี)
• ผู้อื่นที่ไม่ใช่ผู้นำเข้ารับอาหารนำเข้าไปแบ่งบรรจุ ถ้ามีการสัมผัสอาหาร ต้องขออนุญาตสถานที่ผลิตเช่นกัน และข้อมูลผู้ผลิต (กรณีแบ่งบรรจุ) บนฉลากต้องสอดคล้องกับเลขสถานที่ผลิตของผู้แบ่งบรรจุ
• นำอาหารเข้ามาแล้วเปลี่ยนฉลากโดยไม่เปลี่ยนภาชนะ ไม่ถือเป็นการแบ่งบรรจุ เพราะเป็นการทำฉลากใหม่ให้เป็นไปตามประกาศฉลาก อาหารยังอยู่ในภาชนะเดิมที่ผลิตในต่างประเทศ

หลักที่ใช้แยกได้ง่ายคือ อาหารถูกเปิดออกจากภาชนะเดิมและสัมผัสกับสิ่งแวดล้อมในสถานที่ของเราหรือไม่ ถ้าใช่ จุดนั้นคือสถานที่ผลิตที่ต้องได้รับอนุญาต ถ้าแค่ติดฉลากภาษาไทยบนภาชนะเดิมโดยไม่เปิด ก็เป็นเรื่องของฉลากและการนำเข้า ไม่ใช่การแบ่งบรรจุ

ขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหารสำหรับการแบ่งบรรจุ

พระราชบัญญัติอาหารมาตรา 14 ให้ผู้ที่จะตั้งโรงงานผลิตอาหารเพื่อขายต้องได้รับใบอนุญาตก่อน และคู่มือการขออนุญาตผลิตภัณฑ์อาหารของกองอาหารอธิบายว่า สถานที่ผลิตอาหารคือสถานที่ที่ใช้ในการผลิตและจัดการอาหารตลอดกระบวนการ ตั้งแต่รับและเก็บวัตถุดิบ บรรจุภัณฑ์ แปรรูป รวมถึงการแบ่งบรรจุสินค้าเพื่อกระจายไปจำหน่ายให้ผู้บริโภค สถานที่แบ่งบรรจุจึงยื่นขออนุญาตแบบเดียวกับสถานที่ผลิตอื่น

• เครื่องจักรรวมตั้งแต่ 50 แรงม้า หรือคนงานตั้งแต่ 50 คน เข้าข่ายโรงงาน ยื่นแบบ อ.1 และได้ใบอนุญาตผลิตอาหาร (อ.2)
• น้อยกว่านั้น ไม่เข้าข่ายโรงงาน ยื่นแบบ สบ.1 และได้ใบสำคัญเลขสถานที่ผลิตอาหาร (สบ.1/1)

ในคำขอต้องระบุประเภทอาหารและกรรมวิธีผลิต ซึ่งระบบ e-Submission มีกรรมวิธี “แบ่งบรรจุ” ให้เลือก แนวทางของกองอาหารเรื่องการอนุญาตสถานที่ตามประกาศฉบับที่ 456 ระบุว่ากรรมวิธีทั่วไป เช่น แบ่งบรรจุ ผสม อบ แช่เยือกแข็ง ใช้ GMP ตามข้อกำหนดพื้นฐานของประกาศฉบับที่ 420

มีข้อควรระวังหนึ่งข้อสำหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตไว้นานแล้ว หลังประกาศฉบับที่ 469 เรื่อง อาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท ใช้บังคับเมื่อ 19 พฤษภาคม 2569 กรรมวิธีที่เคยอยู่ใต้ประเภทอาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิทแต่ใช้แค่ข้อกำหนดพื้นฐาน รวมถึงการแบ่งบรรจุ ถูกยกเลิก ผู้ถือใบอนุญาตต้องยื่นเพิ่มประเภทอาหารใหม่ให้ตรงกับสินค้า รายละเอียดอยู่ในบทความ อาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท ฉบับที่ 469

สถานที่ผลิตอาหาร GMP: ข้อที่ผู้แบ่งบรรจุต้องเน้น

GMP 420 ข้อกำหนดพื้นฐานข้อ 3.5 พูดถึงการแบ่งบรรจุไว้โดยตรง การผลิตที่ไม่มีขั้นตอนลดหรือขจัดอันตรายด้านจุลินทรีย์ เช่น ผสม แบ่งบรรจุ ตัดแต่งอาหารสด ต้องควบคุมการปนเปื้อนตลอดกระบวนการอย่างเข้มงวด ตั้งแต่การคัดเลือกวัตถุดิบ มาตรการป้องกันการปนเปื้อนจากคน พื้นผิวสัมผัสอาหาร และสิ่งแวดล้อม ตามความเสี่ยงของอาหารนั้น เหตุผลคือหลังแบ่งบรรจุแล้วไม่มีขั้นตอนใดฆ่าเชื้อซ้ำอีก

ข้อที่เกี่ยวข้องกับงานแบ่งบรรจุโดยตรงมีดังนี้

• ข้อ 3.1 คัดเลือกวัตถุดิบที่มีข้อมูลความปลอดภัย เก็บบนชั้นหรือยกพื้น แยกจากวัตถุอันตราย และถ้าผลิตอาหารที่ปราศจากสารก่อภูมิแพ้ ต้องเก็บแยกจากวัตถุดิบที่มีสารก่อภูมิแพ้
• ข้อ 3.2 คัดเลือกภาชนะบรรจุที่ปลอดภัย ตรวจรอยตำหนิ ความสะอาด และความสมบูรณ์ของรอยผนึก เก็บและขนย้ายไม่ให้ปนเปื้อน และทำความสะอาดหรือฆ่าเชื้อภาชนะก่อนใช้ตามความจำเป็น
• ข้อ 3.6 บรรจุและปิดผนึกโดยเร็ว ป้องกันการปนเปื้อนซ้ำจากอุปกรณ์และพนักงาน ตรวจความสมบูรณ์ของการปิดผนึก และฉลากต้องสมบูรณ์มีข้อมูลเพียงพอ
• ข้อ 3.8 มีข้อมูลสำหรับตามสอบย้อนกลับ เช่น ชนิด รุ่นการผลิต และแหล่งที่มาของวัตถุดิบ ภาชนะบรรจุ และผลิตภัณฑ์สุดท้าย ซึ่งสำหรับผู้แบ่งบรรจุหมายถึงต้องผูกรุ่นที่แบ่งแล้วกลับไปหาล็อตต้นทางได้
• ข้อ 3.10 และ 3.12 มีบันทึกชนิด ปริมาณการผลิต และข้อมูลการจัดจำหน่าย พร้อมวิธีเรียกคืนสินค้า และเก็บบันทึกไว้อย่างน้อย 1 ปีหลังพ้นวันหมดอายุบนฉลาก
• ข้อ 1.8 มีห้องบรรจุหรือมาตรการจัดการพื้นที่บรรจุเพื่อป้องกันการปนเปื้อนซ้ำ

นอกจากนี้ยังต้องส่งผลิตภัณฑ์สุดท้ายตรวจที่ห้องปฏิบัติการของรัฐหรือห้องปฏิบัติการที่ได้รับการรับรองอย่างน้อยปีละ 1 ครั้งตามข้อ 3.9.1 เหมือนผู้ผลิตทั่วไป

เลขสารบบอาหารของสินค้าที่แบ่งบรรจุ

ถาม-ตอบของกองอาหารให้แสดงเลขสารบบอาหารของอาหารที่แบ่งบรรจุ (ถ้ามี) และให้ข้อมูลผู้ผลิต (กรณีแบ่งบรรจุ) บนฉลากสอดคล้องกับเลขสถานที่ผลิตของผู้แบ่งบรรจุ ประเด็นนี้เชื่อมกับโครงสร้างของเลขสารบบอาหาร 13 หลัก ตามระเบียบ อย. ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับเลขสารบบอาหาร พ.ศ. 2567 ซึ่งกลุ่มแรกคือจังหวัดที่ตั้งของสถานที่ และกลุ่มที่สามคือเลขสถานที่ผลิตหรือนำเข้ากับปีที่อนุญาต เลขสารบบจึงบอกว่าอาหารมาจากสถานที่ใด

ระเบียบฉบับเดียวกันกำหนดอาหาร 4 กลุ่มที่ต้องขอเลขสารบบอาหาร คืออาหารควบคุมเฉพาะ อาหารที่กำหนดคุณภาพหรือมาตรฐาน อาหารที่ต้องมีฉลาก และอาหารอื่นที่ผ่านการตรวจมาตรฐานสถานที่และประสงค์จะแสดงเลข เมื่อได้เลขแล้ว ผู้รับอนุญาตต้องเก็บสูตรส่วนประกอบครบร้อยละ 100 กรรมวิธีผลิต และชนิดภาชนะบรรจุไว้ ณ สถานที่ผลิตให้เจ้าหน้าที่ตรวจได้ สำหรับผู้แบ่งบรรจุ เอกสารชุดนี้ควรรวมข้อมูลจำเพาะของสินค้าต้นทางที่ได้จากผู้ขายด้วย

เลขที่ต้องใช้กับสินค้าแบ่งบรรจุแต่ละรายการขึ้นกับกลุ่มอาหารและสถานะของสินค้าต้นทาง กรณีที่ไม่แน่ใจ ควรตรวจกับทีมผู้เชี่ยวชาญก่อนพิมพ์ฉลาก ดูความหมายของเลข 13 หลักได้ที่บทความ เลขสารบบอาหาร

ฉลากสินค้าแบ่งบรรจุ

ประกาศฉบับที่ 450 ข้อ 5 (3) ให้ฉลากอาหารที่ขายผู้บริโภคแสดงชื่อและที่ตั้งของผู้ผลิตหรือผู้แบ่งบรรจุ หรือสำนักงานใหญ่ หรือผู้นำเข้า แล้วแต่กรณี และต้องมีข้อความกำกับที่ทำให้ผู้บริโภคเข้าใจชัดเจนว่าเป็นผู้ผลิต ผู้แบ่งบรรจุ สำนักงานใหญ่ หรือผู้นำเข้า ส่วนอาหารนำเข้าต้องแสดงชื่อและประเทศของผู้ผลิตด้วย

ถ้าแบ่งบรรจุเพื่อขายเป็นวัตถุดิบให้ผู้ผลิตอาหารรายอื่น ไม่ใช่ขายผู้บริโภค ข้อ 5 ฉบับเดิมให้แสดงอย่างน้อยชื่ออาหาร เลขสารบบอาหาร ชื่อและที่ตั้งผู้ผลิตหรือผู้แบ่งบรรจุ ปริมาณ และวันที่ตามข้อ 5 (9) แสดงเป็นภาษาอังกฤษแทนได้ แต่ต้องมีรายละเอียดภาษาไทยครบในคู่มือหรือเอกสารประกอบการจำหน่ายทุกครั้ง และต้องมีข้อความ “เป็นวัตถุดิบสำหรับแปรรูปอาหารเท่านั้น” หรือข้อความที่มีความหมายเดียวกันบนฉลาก

ประกาศฉบับที่ 474 พ.ศ. 2569 (ใช้บังคับ 31 ตุลาคม 2569) แก้ไขข้อ 5 ของฉบับที่ 450 ใหม่ทั้งข้อ โดยเฉพาะรายการสารก่อภูมิแพ้ที่เพิ่มงา และย้ายซัลไฟต์กับแลคโตสไปอยู่ในบัญชีข้อความเพิ่มเติม ก่อนพิมพ์ฉลากชุดใหม่จึงควรเทียบถ้อยคำกับฉบับล่าสุด และใช้เครื่องมือตรวจฉลากไล่ตรวจร่างก่อน

เรื่องที่ผู้แบ่งบรรจุมักพลาดคือข้อมูลผู้แพ้อาหาร วันหมดอายุ และรุ่นการผลิต ซึ่งต้องคัดลอกจากสินค้าต้นทางให้ถูก ถ้าล็อตต้นทางเปลี่ยนผู้ผลิตหรือสูตร ฉลากของสินค้าแบ่งบรรจุต้องเปลี่ยนตาม

แบ่งบรรจุสินค้านำเข้า: ผู้นำเข้ากับผู้รับซื้อ

ธุรกิจที่นำเข้าวัตถุดิบหรืออาหารล็อตใหญ่แล้วแบ่งขายในประเทศมีทางเลือกสองแบบ

1. ผู้นำเข้าแบ่งบรรจุเอง ต้องมีทั้งใบอนุญาตนำเข้าอาหาร และสถานที่ผลิตที่ได้รับอนุญาตสำหรับกรรมวิธีแบ่งบรรจุ เพราะการเปิดภาชนะและสัมผัสอาหารเกิดในสถานที่ของผู้นำเข้า
2. ขายล็อตใหญ่ให้ผู้แบ่งบรรจุรายอื่น ผู้รับซื้อเป็นผู้ต้องมีสถานที่ผลิตที่ได้รับอนุญาต และแสดงข้อมูลผู้ผลิต (กรณีแบ่งบรรจุ) ให้ตรงกับเลขสถานที่ของตน

ส่วนการทำฉลากภาษาไทยติดบนภาชนะเดิมโดยไม่เปิดภาชนะ ถาม-ตอบของกองอาหารไม่นับเป็นการแบ่งบรรจุ งานนี้ทำภายใต้ใบอนุญาตนำเข้าและประกาศฉลาก ดูเรื่องใบอนุญาตนำเข้าเพิ่มเติมได้ที่ ใบอนุญาตนำเข้าอาหาร

ทั้งสองแบบควรตกลงเรื่องเอกสารระหว่างผู้ขายกับผู้แบ่งบรรจุให้ชัดตั้งแต่ต้น เช่น ข้อมูลจำเพาะของสินค้า ผลวิเคราะห์ ข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ และเลขรุ่นของล็อตต้นทาง เพราะผู้แบ่งบรรจุต้องใช้ข้อมูลเหล่านี้ทั้งในฉลากและในระบบตามสอบย้อนกลับ

กรณีที่ได้รับยกเว้น และสิ่งที่ยังต้องระวัง

คู่มือการขออนุญาตผลิตภัณฑ์อาหาร (พิมพ์ครั้งที่ 5 ปี 2569) ของกองอาหาร จัดกรณีต่อไปนี้เป็นกรณีที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องขออนุญาต ซึ่งบางกรณีใกล้เคียงกับงานแบ่งบรรจุ

• อาหารสดที่ไม่ผ่านกรรมวิธี หรือผ่านการแกะ ชำแหละ ตัดแต่ง หรือลดขนาด และบรรจุในภาชนะที่มองเห็นสภาพอาหารได้ คู่มือยกตัวอย่างผักผลไม้สด เนื้อสัตว์ตัดแต่ง และน้ำตาลทรายบรรจุถุง
• อาหารที่ผลิตและจำหน่ายเพื่อบริการภายในร้านอาหาร ภัตตาคาร โรงแรม และสถานที่ทำนองเดียวกัน รวมถึงการจัดส่ง
• อาหารที่ผู้ผลิตให้ข้อมูลแก่ผู้บริโภคได้ในขณะขาย เช่น หาบเร่ แผงลอย หรือผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์

ข้อยกเว้นเหล่านี้แคบกว่าที่หลายคนคิด อาหารแปรรูปที่แบ่งใส่ภาชนะพร้อมจำหน่ายแล้วส่งไปขายต่อในร้านค้าหรือแพลตฟอร์มออนไลน์ ไม่เข้ากรณีเหล่านี้ และประกาศฉบับที่ 474 ยังกำหนดกลุ่มอาหารที่ไม่ได้รับยกเว้นฉลากแม้ขายตรง เช่น อาหารที่ใช้วัตถุเจือปนอาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ถ้าสินค้าของคุณอยู่ใกล้เส้นแบ่ง ควรตรวจประเภทก่อนเริ่มขาย

ลำดับงานสำหรับธุรกิจแบ่งบรรจุ

1. ยืนยันว่างานของคุณเป็นการแบ่งบรรจุ (ไม่มีการผสมหรือปรุงแต่ง) หรือเป็นกรรมวิธีผลิตอื่น
2. จัดห้องแบ่งบรรจุให้ผ่าน GMP 420 โดยเฉพาะข้อ 1.8 และ 3.5 และวางระบบบันทึกรุ่นที่ผูกกับล็อตต้นทาง
3. ยื่นขออนุญาตสถานที่ผลิต (สบ.1 หรือ อ.1) โดยระบุประเภทอาหารและกรรมวิธีแบ่งบรรจุให้ตรง
4. ตรวจกลุ่มอาหารของสินค้าแต่ละรายการ และขอเลขสารบบอาหารที่ต้องใช้
5. ทำฉลากที่ระบุผู้แบ่งบรรจุและที่ตั้งตามเลขสถานที่ของคุณ ตรวจผู้แพ้อาหารและวันหมดอายุกับสินค้าต้นทาง
6. ส่งผลิตภัณฑ์สุดท้ายตรวจวิเคราะห์อย่างน้อยปีละครั้ง และทบทวนฉลากเมื่อประกาศฉลากเปลี่ยน

ส่งข้อมูลและรูปห้องแบ่งบรรจุให้ทีมที่ปรึกษาประเมินก่อนได้ที่หน้าประเมินสถานที่ผลิต หรือให้ทีมช่วยวางระบบผ่านบริการตั้งสถานที่ผลิตและวางระบบ GMP

แหล่งอ้างอิง

1. บทนำ — พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
2. พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
3. 1.5 ประเด็นถาม-ตอบ เกี่ยวกับประกาศกระทรวงสารณสุขว่าด้วยการแสดงฉลากของอาหารในภาชนะบรรจุ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
4. 1) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 450) พ.ศ.2567 เรื่อง การแสดงฉลากอาหารในภาชนะบรรจุ · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
5. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 474) พ.ศ. 2569 เรื่อง การแสดงฉลากของอาหารในภาชนะบรรจุ (ฉบับที่ 2) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
6. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 420) พ.ศ. 2563 ออกตามความในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 เรื่อง วิธีการผลิต เครื่องมือเครื่องใช้ในการผลิต และการเก็บรักษาอาหาร · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
7. คู่มือการขออนุญาตผลิตภัณฑ์อาหาร · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
8. แนวทางการดำเนินการเกี่ยวกับการอนุญาตด้านสถานที่นำหรือสั่งอาหารเข้ามาในราชอาณาจักรและสถานที่ผลิตอาหารตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 456) พ.ศ. 2568 เรื่อง การแสดงฉลากอาหารแปรรูปบางชนิด · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
9. แนวทางการดำเนินการเกี่ยวกับการอนุญาต ด้านสถานที่นำหรือสั่งอาหารเข้ามาในราชอาณาจักร และสถานที่ผลิตอาหาร · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
10. 2) ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับเลขสารบบอาหาร พ.ศ.2567 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
11. คู่มือการยื่นคำขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ

ข้อมูลในบทความนี้เพื่อความรู้ ไม่ใช่คำวินิจฉัยของ อย. และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎหมายอาจเปลี่ยนได้ — ตรวจประกาศฉบับล่าสุดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนยื่นหรือผลิตจริง

บทความที่เกี่ยวข้อง

โรงงาน / OEMขออนุญาตผลิตอาหาร: ขั้นตอนขอใบอนุญาตสถานที่ผลิต และสิ่งที่เจ้าหน้าที่ตรวจขออนุญาตผลิตอาหาร ต้องยื่นแบบไหน อ.1 หรือ สบ.1 ขั้นตอนตรวจประเมินและขอใบอนุญาตผ่าน e-Submission เอกสารที่ต้องเตรียม สิ่งที่เจ้าหน้าที่ตรวจ และการต่ออายุอ่าน 11 นาที · อัปเดต 27 ต.ค. 2569โรงงาน / OEMGMP 420 คืออะไร ข้อกำหนดหลัก แบบตรวจ ตส. ที่ใช้จริง และเกณฑ์ผ่านGMP 420 คืออะไร ข้อกำหนดพื้นฐาน 5 หมวดและข้อกำหนดเฉพาะ แบบตรวจ ตส.1–ตส.5 วิธีให้คะแนน เกณฑ์ผ่าน ข้อบกพร่องรุนแรง และหนังสือรับรองจากหน่วยรับรองอ่าน 11 นาที · อัปเดต 26 ต.ค. 2569ประกาศใหม่อาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท ฉบับใหม่ (ประกาศ สธ. ฉบับที่ 469 พ.ศ. 2569)สรุปประกาศ สธ. ฉบับที่ 469 อาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท แทนฉบับที่ 355 นิยามใหม่เหลือชนิดกรดต่ำกับปรับกรด ใครได้รับผลกระทบ และบทเฉพาะกาลอ่าน 10 นาที · อัปเดต 9 พ.ย. 2569