โรงงาน / OEM

จ้างผลิตโลชั่นและน้ำหอมแบรนด์ตัวเอง: จัดประเภทและจดแจ้งอย่างไร

อ่าน 10 นาที · อัปเดต 9 พ.ย. 2569

โรงงานผลิตโลชั่นน้ำหอม: เรื่องที่ต้องตกลงก่อนจ้างผลิต

การจ้างโรงงานผลิตโลชั่นน้ำหอมเพื่อทำแบรนด์ของตัวเองเป็นทางที่เจ้าของแบรนด์จำนวนมากเลือก เพราะไม่ต้องลงทุนสถานที่ผลิตเอง แต่ก่อนคุยเรื่องกลิ่นและแพ็กเกจจิ้ง มีสามเรื่องที่ต้องตอบให้ได้ก่อน คือ สินค้าเป็นเครื่องสำอางตามกฎหมายหรือไม่ ใครเป็นผู้จดแจ้ง และสูตรผ่านบัญชีสารของ อย. หรือไม่ ทั้งสามเรื่องกำหนดว่าสินค้าจะวางขายได้จริงหรือไม่ และเปลี่ยนโรงงานภายหลังได้ยากแค่ไหน

พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 มาตรา 14 กำหนดให้ผู้ที่จะผลิตเพื่อขาย นำเข้าเพื่อขาย หรือรับจ้างผลิตเครื่องสำอาง ต้องจดแจ้งก่อน และผลิตได้เมื่อได้ใบรับจดแจ้งแล้วเท่านั้น ใบรับจดแจ้งมีอายุ 3 ปีนับแต่วันออก ส่วนการผลิตเพื่อส่งออกตามสเปกของผู้สั่งซื้อยังต้องจดแจ้งและห้ามขายในประเทศ

บทความนี้เน้นสองสินค้าที่มักทำคู่กัน คือ โลชั่นทาผิว และน้ำหอมสำหรับร่างกาย ถ้าสินค้าหลักเป็นครีมบำรุงหน้า อ่านเรื่องความสัมพันธ์กับโรงงานเพิ่มได้ที่ จ้างโรงงานผลิตครีม: เลขจดแจ้งเป็นของใคร

โลชั่นและน้ำหอมเป็นเครื่องสำอางเมื่อไร

มาตรา 4 นิยามเครื่องสำอางว่าเป็นวัตถุที่มุ่งหมายใช้ทา ถู นวด โรย พ่น หรือวิธีอื่น กับส่วนภายนอกของร่างกาย เพื่อความสะอาด ความสวยงาม เปลี่ยนแปลงลักษณะที่ปรากฏ ระงับกลิ่นกาย หรือปกป้องดูแลให้อยู่ในสภาพดี และรวมเครื่องประทิ่นสำหรับผิว โลชั่นบำรุงผิวและน้ำหอมที่ฉีดบนผิวหรือร่างกายจึงเข้านิยามนี้โดยตรง

หลักเกณฑ์การพิจารณาการจดแจ้งเครื่องสำอาง (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2564) ของ อย. ใช้ผังตัดสิน 5 ข้อ ถ้าตกข้อใดข้อหนึ่งจะไม่เป็นเครื่องสำอาง

1. สูตรไม่มีสารห้ามใช้ และใช้สารในปริมาณตามกฎหมาย
2. ใช้กับส่วนภายนอกของร่างกาย หรือฟันและช่องปาก
3. มีวัตถุประสงค์หลักตามนิยามเครื่องสำอาง
4. ไม่แสดงจุดมุ่งหมายเพื่อบำบัดหรือป้องกันโรค
5. ไม่มีผลถาวรในการฟื้นฟูหรือเปลี่ยนการทำงานของร่างกายผ่านฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา ระบบภูมิคุ้มกัน หรือเมตาบอลิซึม

สำหรับโลชั่นและน้ำหอม ข้อที่มักเป็นปัญหาคือข้อ 3 และข้อ 4 เพราะเกี่ยวกับข้อความที่แบรนด์อยากใช้ในการตลาด ส่วนข้อ 1 เป็นเรื่องที่โรงงานกับแบรนด์ต้องตรวจร่วมกันตั้งแต่ตอนออกสูตร ถ้าไม่แน่ใจ ตรวจเบื้องต้นได้ที่ เครื่องมือเช็กประเภทสินค้า

ข้อความที่ทำให้โลชั่นหรือน้ำหอมหลุดจากเครื่องสำอาง

หลักเกณฑ์ฉบับเดียวกันยกตัวอย่างผลิตภัณฑ์ที่ไม่ใช่เครื่องสำอาง ซึ่งตรงกับข้อความที่มักเห็นบนโลชั่นและน้ำหอม

• โลชั่นที่อ้างผลต่อร่างกาย เช่น ทาเพื่อลดความอ้วน สลายไขมัน กำจัดเซลลูไลท์ หรือของทาแก้ผื่นคัน ปวดเมื่อย หรือเส้นเลือดขอด
• โลชั่นกันยุงหรือไล่แมลง ไม่ใช่เครื่องสำอาง ถ้าทาผิวเพื่อไล่แมลงจะไปเป็นวัตถุอันตราย
• น้ำมันหอมระเหยที่อ้างบำบัด ช่วยผ่อนคลาย หรือช่วยนอนหลับ ไม่ใช่เครื่องสำอาง
• สเปรย์ปรับอากาศ ฉีดผ้า ฉีดรองเท้า ไม่ใช้กับร่างกาย จึงไม่อยู่ในนิยาม และน้ำหอมปรับอากาศอยู่ในความดูแลของ สคบ.

เมื่อไม่ใช่เครื่องสำอาง หลักเกณฑ์ระบุว่าสินค้าจะไปเข้าข่ายผลิตภัณฑ์อื่น ถ้าอ้างบำบัด บรรเทา หรือป้องกันโรค จะเป็นยาหรือผลิตภัณฑ์สมุนไพร ซึ่งจดแจ้งเป็นเครื่องสำอางไม่ได้

ชื่อสินค้าก็ทำให้หลุดได้

หลักเกณฑ์ระบุว่าชื่อการค้าหรือชื่อเครื่องสำอางต้องไม่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นยาหรือผลิตภัณฑ์อื่น และต้องไม่สื่อสรรพคุณเกินเครื่องสำอาง ตัวอย่างคำที่ใช้ไม่ได้ เช่น CURE, MED, THERAPY, ANTISEPTIC และ SLIMMING แม้จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้วก็อ้างเป็นข้อยกเว้นไม่ได้ น้ำหอมหรือโลชั่นชื่อแนว "Aroma Therapy" จึงควรคุยกับทีมจดแจ้งก่อนพิมพ์บรรจุภัณฑ์ ถ้าสินค้าตั้งใจใช้กับเครื่องพ่นในห้องหรือเป็นน้ำมันอโรมา ดูเพิ่มที่ น้ำมันหอมระเหยต้องขอ อย. แบบไหน

รับผลิตโลชั่นน้ำหอม: โรงงานต้องมีอะไรตามกฎหมาย

โรงงานที่รับผลิตโลชั่นน้ำหอมต้องเป็นผู้จดแจ้งที่มีสถานที่ผลิตตามเกณฑ์ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการผลิตหรือนำเข้าเครื่องสำอาง พ.ศ. 2561 ให้ผู้ผลิตเพื่อขายและผู้รับจ้างผลิตทำตามภาคผนวก ก ซึ่งเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำ เช่น

• อาคารมั่นคง พื้น ผนัง และเพดานทำความสะอาดง่าย มีป้ายถาวรว่า "สถานที่ผลิตเครื่องสำอาง"
• มีห้องแยกกันอย่างน้อย 2 ห้อง คือห้องผลิตหรือบรรจุ และห้องเก็บวัตถุดิบหรือสินค้า แยกจากที่พักอาศัยและไม่เป็นทางเดินผ่าน
• พนักงานผลิตผ่านการอบรมโดยมีบันทึก และตรวจสุขภาพอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง
• น้ำที่ใช้ผลิตมีคุณภาพอย่างน้อยเท่ามาตรฐานน้ำบริโภคในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท ซึ่งสำคัญกับโลชั่นที่มีน้ำเป็นส่วนประกอบหลัก
• มีสูตรแม่บทตรงกับที่จดแจ้ง บันทึกการผลิตทุกครั้ง เลขครั้งที่ผลิต การตรวจคุณภาพและเก็บตัวอย่าง และระบบข้อร้องเรียนกับการเรียกคืนสินค้า

นอกจากเกณฑ์ขั้นต่ำ อย. มีหนังสือรับรองมาตรฐานตามแนวทางวิธีการที่ดีในการผลิตเครื่องสำอางอาเซียน (ASEAN Cosmetic GMP) สำหรับโรงงานที่ยื่นขอ เจ้าของแบรนด์ควรขอดูหนังสือรับรอง วันหมดอายุ และขอบเขตว่าครอบคลุมรูปแบบที่จะจ้าง เช่น โลชั่น หรือของเหลวที่มีแอลกอฮอล์สำหรับน้ำหอม รายละเอียดวิธีตรวจโรงงานอยู่ในบทความ จ้างโรงงานผลิตครีม

สร้างแบรนด์โลชั่นกับโรงงาน: ใครเป็นผู้จดแจ้ง

เวลาเจ้าของแบรนด์จ้างโรงงานผลิต ระบบจดแจ้งเครื่องสำอางมองว่ามีสองบทบาท คือผู้รับจ้างผลิต (โรงงาน) และผู้ว่าจ้างผลิต (เจ้าของแบรนด์) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง การจดแจ้ง ฯ เครื่องสำอาง พ.ศ. 2561 ให้ผู้ผลิต ผู้รับจ้างผลิต หรือผู้นำเข้า เป็นผู้ยื่นคำขอจดแจ้งตามแบบ จ.ค.1 และบัญชีเอกสารท้ายประกาศกำหนดให้ผู้รับจ้างผลิตแนบสัญญาว่าจ้าง

ผลที่ได้คือใบรับจดแจ้งรับจ้างผลิต ซึ่งโรงงานเป็นผู้จดแจ้ง ส่วนเจ้าของแบรนด์ปรากฏชื่อในฐานะผู้ว่าจ้าง แผนผังกระบวนงานของ อย. มีขั้นตอน "รับแจ้งรายละเอียดผู้ว่าจ้างผลิต (รายใหม่)" แยกไว้ เจ้าของแบรนด์จึงควรเตรียมข้อมูลนิติบุคคลและที่ตั้งของตนให้ถูกต้องตั้งแต่ต้น

คุณสมบัติผู้ยื่น

ประกาศเรื่องการจดแจ้งข้อ 2 กำหนดว่าผู้ยื่นที่เป็นบุคคลธรรมดาต้องมีสัญชาติไทยและอายุ 20 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ถ้าเป็นนิติบุคคลต้องจดทะเบียนในประเทศไทย และผู้ยื่นต้องมีสถานที่ผลิตหรือนำเข้าที่ได้ตามเกณฑ์ เจ้าของแบรนด์ที่ไม่มีสถานที่ผลิตเองจึงไม่ได้เป็นผู้ยื่นในฐานะผู้ผลิต แต่เป็นผู้ว่าจ้างบนใบรับจดแจ้งของโรงงาน

ฉลากต้องบอกผู้ผลิตจริง

ประกาศฉลากของเครื่องสำอาง พ.ศ. 2562 กำหนดให้แสดงชื่อและที่ตั้งของผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า การออกแบบฉลากที่ซ่อนชื่อโรงงานผู้ผลิตจริงจึงไม่ควรทำ สิ่งที่ควรเขียนในสัญญาจ้าง เช่น ใครเก็บสูตรและเอกสาร ใครแก้ไขรายการเมื่อเปลี่ยนสูตร และถ้าจะย้ายโรงงานต้องทำอะไร อ่านรายละเอียดได้ที่ เลขจดแจ้งเป็นของใคร เมื่อจ้างโรงงานผลิต

สูตรน้ำหอมและโลชั่น: สารให้กลิ่นที่ห้ามหรือจำกัด และใบรับรอง IFRA

น้ำหอมและโลชั่นที่มีกลิ่นใช้หัวน้ำหอม (Fragrance compound) จากผู้ผลิตหัวน้ำหอม ซึ่งเป็นส่วนผสมของสารให้กลิ่นหลายสิบชนิด ผังตัดสินข้อแรกกำหนดให้สูตรไม่มีสารห้ามใช้และสารที่มีเงื่อนไขต้องอยู่ในปริมาณที่กฎหมายกำหนด สารในหัวน้ำหอมจึงต้องผ่านบัญชีของไทยด้วย ไม่ใช่แค่สารที่แบรนด์ใส่เอง

ตัวอย่างจากบัญชีของไทยที่เกี่ยวกับสารให้กลิ่นโดยตรง

• ห้ามใช้ ตามประกาศชื่อวัตถุที่ห้ามใช้ พ.ศ. 2566 เช่น Musk ambrette, Atranol และ Chloroatranol
• Methyleugenol อยู่ในบัญชีห้ามใช้ ยกเว้นปริมาณที่มีตามธรรมชาติในสารสกัดหอมที่ใช้ และต้องไม่เกินเพดานตามประเภทผลิตภัณฑ์ คือ 0.01% ในน้ำหอม (Fine fragrance) 0.004% ใน Eau de toilette 0.002% ในครีมน้ำหอม (Fragrance cream) และ 0.0002% ในผลิตภัณฑ์ทิ้งไว้บนผิวอื่น ๆ (โลชั่นจะเข้ากลุ่มใดขึ้นกับลักษณะของสินค้า)
• Musk ketone อยู่ในบัญชีวัตถุที่อาจใช้ ไม่เกิน 1.4% ในน้ำหอม 0.56% ใน Eau de toilette และ 0.042% ในผลิตภัณฑ์อื่น

ตัวอย่างนี้ชี้ว่าเพดานของสารตัวเดียวกันต่างกันระหว่างน้ำหอมกับโลชั่น หัวน้ำหอมที่ใช้ได้ในน้ำหอม จึงอาจใช้ในปริมาณเดิมกับโลชั่นไม่ได้ เวลาจ้างผลิตทั้งสองสินค้าด้วยกลิ่นเดียวกัน ควรให้โรงงานคำนวณใหม่แยกตามประเภท

เอกสารที่ควรขอจากผู้ผลิตหัวน้ำหอม

ใบรับรอง IFRA บอกว่าหัวน้ำหอมใช้ได้ไม่เกินกี่เปอร์เซ็นต์ในแต่ละประเภทผลิตภัณฑ์ตามมาตรฐานของสมาคมน้ำหอมนานาชาติ และรายการสารก่อภูมิแพ้ (Allergens) ในหัวน้ำหอมช่วยตอบคำถามเรื่องฉลากเมื่อส่งออก ทั้งสองอย่างไม่ได้แทนการตรวจกับบัญชีสารของไทย แต่ใช้คู่กันได้ อ่านรายละเอียดที่ ใบรับรอง IFRA และสารก่อภูมิแพ้ในน้ำหอม และตรวจสูตรทั้งสูตรได้ที่ เครื่องมือเช็กสูตร หรือค้นสารทีละตัวที่ ค้นสาร อย.

ฉลากโลชั่นและน้ำหอมต้องมีอะไร

ประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอาง เรื่อง ฉลากของเครื่องสำอาง พ.ศ. 2562 ข้อ 1 กำหนดรายการบนฉลาก

1. ชื่อเครื่องสำอางและชื่อการค้า ซึ่งต้องใหญ่กว่าข้อความอื่น
2. ประเภทของเครื่องสำอาง
3. ชื่อสารที่ใช้เป็นส่วนผสมทุกชนิด เรียงจากมากไปน้อย สีหรือสารที่น้อยกว่าร้อยละ 1 ไม่ต้องเรียงแต่ต้องอยู่ถัดจากสารที่มากกว่าร้อยละ 1
4. วิธีใช้
5. ชื่อและที่ตั้งของผู้ผลิตหรือผู้นำเข้า และประเทศผู้ผลิต
6. ปริมาณสุทธิ
7. เลขครั้งที่ผลิต
8. เดือนปีที่ผลิต
9. เดือนปีที่หมดอายุ เมื่ออายุการใช้น้อยกว่า 30 เดือน
10. คำเตือน ถ้ามี
11. เลขที่ใบรับจดแจ้ง

ฉลากต้องเป็นภาษาไทยอ่านชัด ชื่อสารใช้ภาษาไทย ทับศัพท์ หรืออังกฤษก็ได้ ขวดน้ำหอมขนาดเล็กหรือโรลออนที่มีพื้นที่ฉลากน้อยกว่า 20 ตารางเซนติเมตร แสดงรายการขั้นต่ำบนภาชนะ แล้วใส่รายการที่เหลือในใบแทรกหรือคู่มือได้

ข้อ 6 ห้ามข้อความ รูป หรือเครื่องหมายการค้าที่เป็นเท็จ ทำให้เข้าใจว่ามีสารที่ไม่มี หรือโอ้อวดเกินจริง คำอย่าง "กลิ่นติดทนตลอดวัน" จึงควรมีข้อมูลรองรับ เรื่องการเขียนส่วนผสมกลิ่นบนฉลาก และการเปลี่ยนรายการสารก่อภูมิแพ้ให้ตรงกับตลาดต่างประเทศ ดูเพิ่มที่บทความ IFRA และภาพรวมฉลากที่ ฉลากเครื่องสำอางต้องมีอะไรบ้าง

ทำแบรนด์โลชั่นและน้ำหอม: ลำดับงานตั้งแต่บรีฟจนวางขาย

ลำดับงานที่ช่วยลดการแก้ไขซ้ำ เมื่อจ้างโรงงานผลิตโลชั่นและน้ำหอม

1. บรีฟสินค้าและข้อความ กำหนดว่าใช้กับส่วนไหนของร่างกาย และข้อความที่จะใช้ขาย แล้วเทียบกับผังตัดสิน 5 ข้อก่อนเลือกสูตร
2. เลือกโรงงานและตรวจสถานที่ ขอดูหนังสือรับรองมาตรฐาน และขอบเขตที่ครอบคลุมโลชั่นหรือน้ำหอม
3. ออกสูตรและตรวจสาร ขอรายชื่อสารครบทุกตัว รวมใบรับรอง IFRA และรายการสารก่อภูมิแพ้ของหัวน้ำหอม แล้วตรวจกับบัญชีไทยแยกตามประเภทสินค้า
4. ทำสัญญาจ้างผลิต ระบุบทบาทผู้รับจ้างและผู้ว่าจ้าง การเก็บสูตร การแก้ไขรายการ และการเรียกคืน
5. ยื่นจดแจ้ง โรงงานยื่นตามแบบ จ.ค.1 พร้อมสัญญาว่าจ้าง และแบรนด์แจ้งรายละเอียดผู้ว่าจ้างถ้าเป็นรายใหม่
6. ทำฉลากและวางขาย ใส่เลขที่ใบรับจดแจ้ง ชื่อผู้ผลิตจริง และตรวจข้อความโฆษณาให้ไม่เกินเครื่องสำอาง

หลังวางขาย อย่าลืมรอบต่ออายุ ประกาศเรื่องการจดแจ้งข้อ 7 ให้ยื่นต่ออายุตามแบบ จ.ค.2 ภายใน 180 วันก่อนวันสิ้นอายุ และถ้าเปลี่ยนสูตรต้องแก้ไขรายการหรือจดแจ้งใหม่ตามกรณี ข้อความโฆษณาก็ต้องอยู่ในกรอบเดียวกับฉลาก ดู โฆษณาเกินจริง ดูอย่างไร ถ้าต้องการให้ทีมช่วยตรวจสูตรและเตรียมเอกสาร ดูที่ บริการขึ้นทะเบียนและจดแจ้ง หรือ บริการพัฒนาผลิตภัณฑ์

แหล่งอ้างอิง

1. (1) พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2558 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
2. หลักเกณฑ์การพิจารณาการจดแจ้งเครื่องสำอาง (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2564) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
3. 6.1 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการผลิตหรือนำเข้าเครื่องสำอาง พ.ศ. 2561 ลงวันที่ 4 พฤษภาคม 2561 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
4. 4.1 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง การจดแจ้ง การออกใบรับจดแจ้ง การต่ออายุใบรับจดแจ้ง การแก้ไขรายการใบรับจดแจ้ง และการออกใบแทนใบรับจดแจ้งเครื่องสำอาง ลงวันที่ 22 สิงหาคม 2561 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
5. กระบวนงานที่ให้บริการด้านเครื่องสำอางในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
6. 4.15 การขอหนังสือรับรองมาตรฐานการผลิตตามแนวทางวิธีการที่ดีในการผลิตเครื่องสำอาง (ASEAN COSMETIC GMP) กรณีตรวจประเมินโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (UPDATE 28/10/67) · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
7. 14.1 ประกาศคณะกรรมการเครื่องสําอาง เรื่อง ฉลากของเครื่องสําอาง พ.ศ. 2562 ลงวันที่ 14 มิถุนายน 2562 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
8. (8) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง พ.ศ. 2566 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2566 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ
9. (1) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง กําหนดชื่อ ปริมาณ และเงื่อนไขของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสําอาง พ.ศ. 2561 ลงวันที่ 29 เมษายน 2561 · เปิดต้นฉบับ · ค้นในคลังประกาศ

ข้อมูลในบทความนี้เพื่อความรู้ ไม่ใช่คำวินิจฉัยของ อย. และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎหมายอาจเปลี่ยนได้ — ตรวจประกาศฉบับล่าสุดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนยื่นหรือผลิตจริง

บทความที่เกี่ยวข้อง

โรงงาน / OEMจ้างโรงงานผลิตครีมสร้างแบรนด์: โรงงานต้องมีอะไร และเลขจดแจ้งเป็นของใครจ้างโรงงานผลิตครีมสร้างแบรนด์ให้ถูกกฎหมาย: โรงงานต้องมีอะไรตามประกาศ อย. ตรวจ GMP อย่างไร เลขจดแจ้งอยู่ในชื่อใคร ย้ายโรงงานได้ไหม และสัญญาควรมีอะไรอ่าน 11 นาที · อัปเดต 27 ต.ค. 2569เจ้าของแบรนด์น้ำมันหอมระเหย ขายในไทยต้องขอ อย. แบบไหน: เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์สมุนไพร หรือวัตถุอันตรายน้ำมันหอมระเหยขายในไทยต้องขอ อย. แบบไหน แยกเครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์สมุนไพร วัตถุอันตราย และสินค้า สคบ. จากวิธีใช้และฉลาก พร้อมสารห้ามใช้และ Piperonalอ่าน 12 นาที · อัปเดต 3 พ.ย. 2569ผู้ส่งออกIFRA คืออะไร: ใบรับรอง IFRA ฉบับที่ 51/52 และบัญชีสารก่อภูมิแพ้ในน้ำหอม 81 รายการของ EU ที่ผู้ผลิตไทยต้องรู้IFRA คืออะไร ใบรับรอง IFRA ต้องอ้างฉบับที่ 51 ฉบับที่ 52 จะมาเมื่อไร บัญชีสารก่อภูมิแพ้ในน้ำหอม 81 รายการของ EU และกฎไทยเรื่องน้ำหอมบนฉลากอ่าน 12 นาที · อัปเดต 10 พ.ย. 2569